Miłość w utworze została przedstawiona jako
potężna namiętność, która nie poddaje się racjonalnym analizom,
wymykając
się pod jakiejkolwiek kontroli. Jest uczuciem silniejszym od
woli
kochanków, którzy stają się wobec niej bezradni: "
kochankowie nie
mogli żyć ani umrzeć jedno bez drugiego. W rozłączeniu nie było to
życie, ani śmierć, ale i życie i śmierć razem". Miłość zmusza ich do
łamania zasad, dokonywania wyborów, choć na dobrą sprawę siła
czarodziejskiego napoju nie daje im jakiegokolwiek wyboru: "taka jest
bowiem jego moc: ci, którzy wypiją go razem, będą się miłować
wszystkimi zmysłami i wszystką myślą na zawsze, przez całe życie i po
śmierci".
Mimo iż kochankowie mają świadomość tego, że zdradzają i oszukują
(Tristan swego króla,m a Izolda prawowitego męża) to jednak nie są w
stanie nic na to poradzić, są bezsilni wobec przeznaczenia. Spotykają
się potajemnie, kłamią, chwytają się każdego sposobu, aby spędzić ze
sobą jak najwięcej czasu. Wypity przez pomyłkę napój miłosny skazał ich
na życie przepojone cierpieniem, bólem i poczuciem winy. Płacą wysoką
cenę za chwilę rozkoszy.
Miłość kochanków skazana na ziemi na klęskę, zatryumfowała po ich
śmierci. Glóg, wyrastający z grobu Tristna i zanurzający się w mogile
Izoldy, symbolizuje nierozelwalną więź lączącą kochanków oraz potęgę
miłości, która jest wieczna.