cz.1http://pl.shvoong.com/humanities/1714300 -poeci-dnia-
dzisiejszego-tworz%C4%85cy-skamander/Wswojej twórczości poeci dwudziestolecia
międzywojennego podejmowali także tematy uniwersalne:
Julian Tuwim "Przy okrągłym stole" - nastrojowy, liryczny utwór o uczuciu miłości, z wiersza bije nastrój tęsknoty i nostalgii.
Kazimierz Wierzyński "Zielono mam w głowie" - typowa wykładnia pojęcia młodości jako programu poetyckiego.
Jan Lechoń "Srebrne i czarne" - problemy życia i śmierci, wartości uniwersalne i motywy brukowe w poezji.
Często Skamandryci ukazywali również codzienne życie mieszczan, które podlegało w ich ocenie druzgocącej krytyce:
Julian Tuwim "Et arceo" - znudzenie i przerażenie życiem mieszczan.
Julian Tuwim "Mieszkańcy" - negatywny obraz mieszkańców, nuda, szarość, drobnomieszczaństwo, brak inicjatywy i twórczej myśli.
Nie zdołali uciec Skamandryci od tematów politycznych:
Julian Tuwim "Rewizja" - ukazanie prawdziwego oblicza władzy, konflikt na tle przekonań politycznych.
Julian Tuwim "Pogrzeb
prezydenta Narutowicza" - żarliwy protest
przeciwko zbrodni sprawców zamachu pierwszego prezydenta Polski.
Julian Tuwim "Do prostego człowieka" - demaskacja poczynań władzy,
niedorzeczności życia politycznego, żarliwy protest przeciwko wojnie,
która jest tragedią wielu ludzi, którzy walczą w dobrej wierze dla
interesów władzy.
Julian Tuwim "Prośba o piosenkę" - wiersz miał na celu rozbudzenie
sumienia władzy, bunt szarego obywatela, który ślepo jej ufa.
Możemy więc z całą pewnością stwierdzić, że Skamandryci byli poetami
"dnia
dzisiejszego". Ich twórczość obejmowała tematy ówcześni aktualne,
różnorodne sfery życia człowieka, jego zainteresowań i egzystencji.