Dom od najdawniejszych czasów pełnił ważną rolę w życiu każdego człowieka. Już w
czasach biblijnych symbolizował bezpieczeństwo,
trwałość oraz schronienie (jak czytamy w „Słowniku symboli” Władysława Kopalińskiego”). Podobnie było w
czasach starożytnych, gdzie ogniska domowego pilnowała Hestia. Bogini ta nigdy nie opuszczała Olimpu, czczono ją w każdym mieście i w każdej świątyni, a pod jej opiekę oddawano dzieci, młode małżeństwa oraz starców.
dom był i jest nadal postrzegany jako pewnego rodzaju oaza spokojności zarówno na ziemi, jak i w życiu po śmierci, czyli w zaświatach. Dlatego też Rzymianie wierzyli, że każdemu zmarłemu należy wybudować stabilne i mocne miejsce pochówku. Budowano grobowce, które swym wyglądem przypominały domy mieszkalne, a określano je mianem „domów wieczności”.