"Do gór i lasów" - fraszka autobiograficzna. Poeta wspomina w niej"wysokie góry i odziane lasy". Mówi o czasach swej młodości,
o sposobie życia, jaki wtedy prowadził. Wspomina słynne miejsca, które odwiedził, np. Francja, Niemy, Włochy. Swą postać porównuje do Proteusa, twierdząc, że oboje w życiu wcielili się w wiele różnych ról, między innymi : student, rycerz, ksiądz.
"Na lipę" - Podmiotem lirycznym jest drzewo, wychwalające piękno świata. CZłowiek żyje z nim w harmonii.We fraszcze występuje element renesansowy - nawiązanie do mitologii.
"O
doktorze Hiszpanie"- Jest to fraszka sytuacyjna. Kompani doktora Hiszpana namiawiają go do picia. Ten początkowo protestuje, jednak póxniej przystaje na ich życzenie.
"O żywocie ludzkim" - autor posługuje się toposem świata - teatru. Porównuje nasze życia do teatralnych marionetek. Wymowa
wiersza jest egzystencjalna. Poeta twierdzi, że w życiu wszystko przemija. Wierz ten ma inny nastrój niż inne Kochanowskiego, często optymistyczne.
"CZłowiek Boże Igrzysko" - Wymowa wiersza jest pesymistyczna. Utwór kontrastuje z "Hymnem" Kochanowskiego. Człowiek jest tutaj pokazany, jako narzędzie w rękach Boga.