Od mysli i pamieci oderwij ma dusze Nirwano!
Od oczu moich oderwij zle i nikczemne twarze Nirwano!...
Zupelnie
inne nastroje i
postawy odnajdujemy w twórczosci pisarzy i poetów okresu miedzywojennego, którzy doczekali niepodleglosci Polski. Afirmacje
zycia, jego pochwale odnajdujemy u poetów Skamandrytów, zas szczególnie u Juliana Tuwima. Charakterystyczny jest tu wiersz Zycie, z którego promieniuje optymizm i radosc zycia. Poeta zachwyca sie samym faktem istnienia i wola: Jakie to szczescie, ze krew jest czerwona... Równiez epopeja M. Dabrowskiej Noce i dnie jest pod tym wzgledem utworem niezwykle interesujacym. Pisarka ukazuje w swej powiesci perypetie pary malzenskiej, Bogumila i Barbary Niechciców, ich problemy i trudna codziennosc w latach zaborów. Bohaterowie ci sa silnie skontrastowani. Rózni ich prawie wszystko, prezentuja bowiem dwie odmienne postawy wobec zycia. Bogumil jest ekstrawertykiem, czyli czlowiekiem otwartym na otaczajacy go swiat. Cechuja go dobre kontakty z otoczeniem, przyroda, ludzmi. Glównym sensem swego zycia uczynil prace, która traktuje jako cel istnienia. Pracuje ciezko na roli i w dodatku cudzej, rozumie przyrode i jej prawa i wie, ze trzeba sie jej podporzadkowac. Ocenia rzeczywistosc realnie i nie wysuwa wobec niej nierealnych roszczen. Swój los znosi z pokora, wytrwale walczac z trudnosciami zycia. Przeciwienstwem meza jest Barbara, introwertyczka, skupiona na wlasnych przezyciach i marzeniach. Barbara jest niezadowolona z zycia i wciaz buntuje sie przeciwko temu, co ja spotyka. Jest idealistka, zyje wsród marzen i pragnien, których czesto nie udaje jej sie zrealizowac w zyciu codziennym. Mimo iz popelnia wiele bledów, stara sie byc dobra gospodynia i matka i to wlasnie najbardziej godzi ja z otaczajacym swiatem. M. Dabrowska w swojej powiesci Noce i dnie ukazuje, ze wlasnie te dwie odmienne postawy, buntu i afirmacji, reprezentowane przez Bogumila i Barbare, poniekad dopelniaja sie wzajemnie. Niechcicowie po prostu uzupelniaja sie i byc moze dlatego, ze maja tak rózne podejscie do zycia, stworzyli trwale, udane malzenstwo. Mozna wiec powiedziec, ze postawy wobec zycia - zarówno buntu jak i afirmacji, choc na pozór sprzeczne - w rzeczywistosci uzupelnialy sie i skladaly na to, co mozna nazwac czlowieczenstwem.