Wielu z nas wie zapewne iż istnienie fal elektromagnetycznych przewidział teoretycznie w 1864 roku James Clerk Maxwell (1831-1879).
Ich obecność wynikała ze skonstruowanego przez niego układu równań opisującego elektryczność i magnetyzm. Doświadczalnie istnienie tych fal
wykazał Heinrich Hertz (1857-1894). W wyniku kolejnych doświadczeń wykazał on, że fale elektromagnetyczne mają charakter światła. Po przeprowadzeniu doświadczeń Hertz powiedział: "... fale te nigdy nie znajdą żadnego zastosowania praktycznego, ich odkrycie ma jedynie znaczenie czysto poznawcze". Istotne jest to, iż wytworzył je w eksperymencie przeprowadzonym w roku 1887. Za źródło posłużył mu złożony z dwóch krótkich przewodników i źródła drgań elektrycznych dipol (tzw. dipol Hertza).
Osiem lat później Guglielmo Marconi (1874-1937) wykazał iż założenia Hertza
były mylne. W 1897 roku zbudował on i poddał opatentowaniu zespół nadawczo-odbiorczy który umożliwiał przesyłanie sygnałów alfabetem Morse'a. Wtedy to narodziło się radio. Należy pamiętać iż początkowo zasięg ówczesnego radia był niewielki. Mimo to Marconi intensywnie pracował nad udoskonaleniem swojego wynalazku. Najważniejszymi godnymi odnotowania dokonaniami było przesłanie sygnału przez kanał La Manche w 1899 roku. Kolejny istotny fakt stanowi wysłanie sygnału przez Atlantyk (miało to miejsce trzy lata później a datę tą niektórzy historycy uznają za początek istnienia radia). W 1909 roku Marconi otrzymał Nagrodę Nobla.
Mało kto dziś pamięta iż jednocześnie z pracami Marconiego eksperymenty swoje prowadził Aleksander Popow (1859-1905).
Pierwsze audycje były nadawane już w pierwszej dekadzie XX wieku (w USA). Ich odbiorcami byli głównie załoganci statków którzy mieli dostęp do stacji odbiorczych. Na początku lat dwudziestych powstawały już jednak stacje które kierowane były do każdego posiadacza domowego odbiornika.