Istota dualizmu korpuskularno-falowego jest przez laików, nie fizyków, dość trudna do zrozumienia. Bowiem trudność wynika stąd, iż raz , jakoby, traktuje
się byty elementarne
takie jak foton, neutron, proton,elektron i inne jako cząstki, a innym razem jako fale. Jest to jednak już archaiczny sposób podejścia do tego problemu, datowany od czasów Newtona i Huygensa. Jednak nowoczesne spojrzenie na ten problem jest takie, że o falowości bytu elementarnego albo o traktowaniu jako korpuskułę decyduje wybór aparatu matematycznego. Jest tak zwany klasyczny aparat matematyczny, który jest w powszechnym użyciu. Wówczas stosuje się takie pojęcia jak: współrzędna czasowo i przestrzenna, wektor pędu, energia, i ładunek elektryczny. Inny , kwantowy, aparat matematyczny to: Przestrzeń Hilberta, funkcje własne, wektory własne, obserwable,zespolone funkcje falowe. Jak łatwo się domyśleć o tym, jak traktujemy na przykład foton albo elektron decyduje wybór aparatu matematycznego. Jeśli zastosujemy klasyczny, mamy do czynienia z cząstką elementarną, jeśli zastosujemy kwantowy, mamy do czynienia z falą. Już sama nazwa : zespolona funkacja falowa, świadczy o falowym traktowaniu bytu elementarnego. Jest to funkcja, która jest analogiem w Przestrzeni Hilberta klasycznego pojęcia współrzędnych przestrzennych i czasowych. Historycznie, ten wspomniany na początku archaiczny pogląd na dualizm, datuje się od czasów traktowania
światła jako fale,potem Newton zauważył, że światło to fotony, cząsteczki. Przez długie lata, nie mając odpowiednich srodków matematycznych, spór wśród fizyków trwał, jedne problemy tłumaczono falową naturą światła inne korpuskularną. Sprawę wyjaśniło dopiero potraktowanie,wymiennie, bytów nie tylko fotonów, światła, ale nawet większych obiektów raz jako
fale , innym razem jako korpuskuły. Dokonał tego de Broigle. Zauważył on , że wszystkie byty można traktować dualnie.
Więcej streszczeń na temat Istota dualizmu korpuskularno-falowego