Znajdź
×

Zarejestruj się

Użyj swojego profilu na Facebook, żeby szybciej się zarejestrować

albo

Załóż konto na Schvoong wpisując dane

Jesteś zarejestrowany? Zaloguj się!
×

Zaloguj się

Zaloguj się używając konta na Facebook

albo

Nie jesteś zarejestrowany? Zarejestruj się!
×

Zarejestruj się

Użyj swojego profilu na Facebook, żeby szybciej się zarejestrować

albo

Zaloguj się

Zaloguj się używając konta na Facebook

Prawo odbicia

artykułu Streszczenie   według:pudzius    
ª
 
Prawo odbicia określa nam kierunek, w jakim będzie rozchodzić się fala po odbiciu. Jak wiadomo promień padający, normalna i promień odbity leżą w jednej płaszczyźnie, a kąt odbicia jest równy kątowi padania. Gdy powierzchnia jest gładka i skierujemy na nią wiązkę promieni równoległych, to po odbiciu od niej będą one również od siebie równoległe. Jeżeli jednak powierzchnia nie jest gładka, światło ulega rozproszeniu we wszystkich kierunkach (na przykład kartka białego papieru). Promienie po odbiciu nie są już równoległe i mimo, że dla każdego promienia z osobna prawo odbicia jest spełnione. Mówimy wtedy o odbiciu rozproszonym.
Prawo załamania światła określa nam stosunek sinusa kąta padania do sinusa kąta załamania, który jest równy stosunkowi prędkości światła w ośrodku pierwszym do prędkości światła w ośrodku drugim (promień padający, normalna oraz promień załamania leżą w jednej płaszczyźnie).
Stosunek prędkości światła w ośrodku pierwszym do prędkości światła w ośrodku drugim nosi nazwę współczynnika załamania światła, jednak sposób wyznaczenia tego współczynnika opiera się na wykorzystaniu całkowitego wewnętrznego odbicia światła.
Całkowite wewnętrzne odbicie zachodzi w momencie, gdy promień świetlny przechodząc z ośrodka optycznie rzadszego do optycznie gęstszego załamuje się ku normalnej (kąt załamania jest mniejszy od kata padania i odwrotnie, promień załamuje się od normalnej, jeżeli przechodzi z ośrodka optycznie gęstszego do rzadszego na przykład z wody do powietrza). Czyli zachodzi wtedy, gdy promień świetlny biegnie z ośrodka optycznie gęstszego do rzadszego, przy padaniu na powierzchnię graniczną pod kątem większym od kąta granicznego (jest to taki kąt padania w ośrodku optycznie gęstszym, dla którego kąt załamania w ośrodku rzadszym wynosi 90°).
Refraktometr Abbe’go zbudowany jest z dwóch prostokątnych pryzmatów wykonanych ze szkła o dużym współczynniku załamania. Pryzmaty te są złożone razem powierzchniami, pomiędzy które wprowadzamy badaną ciecz (pokrywamy całą powierzchnię). Wiązka promieni pada na pryzmat oświetlający, a jego matowa powierzchnia rozprasza przechodzące światło tak, że do cieczy i na pryzmat pada ono pod różnymi kątami. Wszystkie promienie padające pod kątem większym od granicznego ulegają całkowitemu odbiciu. Promienie pola lunetki podzielone są na część jasną i ciemną, oddzielone od siebie linią graniczną. Ustawiając lunetkę tak, aby w płaszczyźnie ogniskowej obiektywu krzyż z nitek pajęczych znalazł się na linii granicznej, odczytać można wartość kąta granicznego i obliczyć współczynnik załamania światła badanej cieczy.
Opublikowano dnia: 14 września, 2010   
Proszę oceń : 1 2 3 4 5
Tłumacz Wyślij Odnośnik Drukuj
X

.