Pole elektromagnetyczne
Summary rating: 2 stars
10 Recenzja
Autor streszczenia
:
pm19
Wizyty:
971
słów:
600
Opublikowano dnia: września 23, 2007
Pole elektromagnetyczne występuje w otoczeniu linii napowietrznej i rozdzielni wys napięcia. Charakteryzuje się natężeniem pola elektrycznego E i pola magnetycznego H, długością fali, częstotliwością i prędkością: λ=c/f √(εμ). W strefie indukcji wektory E i H sa przesunięte w fazie a ich amplitudy maleją w miarę oddalania się od źródła. W polu o f=50Hz wartość pochodnej potencjału wektorowego związanego z natężeniem prądu jest pomijalna w stosunku do potencjału skalarnego który decyduje o wartości natężenia pola elektrycznego. Dopuszczalne jest stosownie praw elektrostatyki do wyznaczania składowych elektrycznej i magnetycznej. Identyfikacja pola polega na wyznaczeniu przestrzennego rozkładu natężenia E i H lub indukcji magnetycznej. Obliczenia pola magnetycznego na wys 1,8m wykazały występowanie pola o wartości nieznacznie przekraczające 50μT, czyli indukcji pola magnetycznego ziemi. Z tego powodu badania koncentrują się zwykle na obliczeniach, pomiarach i skutkach działania pola elektrycznego.
Do określenia natężenia pola stosuje się metody: -pomiar po istniejącą linia, -pomiar na modelu linii, -obliczenia. Obliczając rozkład pola (np. metodą lustrzanych odbić) przyjmuje się: -przewody sa nieskocznenie długie, zawieszone nad doskonale przewodzącą płaszczyzna ziemi, przewody gładkie, cylindryczna powierzchnia, liniowa gęstość ładunku w przewodzie jest stała.
W liniach powyżej 220kV stosowane sa w każdej fazie przewody wiązkowe. rz=(n r Rn-1)1/n
Równanie potencjałów dla poszczególnych przewodów: = gdzie V1=Vmsinwt V2=Vmsin(wt+2/3π), V3=Vmsin(wt+4/3π), Vm=√(2)/√(3)V; Sii=1/2πε ln2hf/rz (i=1,2,3), Sii=1/2πε ln2ho/ro (i=4,5). Znając geometrie można obliczyć ładunki n każdym przewodzie: = gdzie =-1. pole elektryczne wytworzone przez ładunek Ei= qihi/2επ(hf2+x2), a natężenie pola w pkt A=> E=∑Ei.
Obliczenia i pomiary przeprowadza się pod liniami wys napięcia w kierunku prostopadłym do trasy linii, na wys 1,8m. Rozkłady charakteryzują się trzema max występującymi pod trzema fazami, największe natężenie jest pod skrajnymi przewodami a najmniejsze w środkowym. Ten typ jest charakterystyczny dla linii jednotorowych. Ważna jest znajomość szerokości stref linii, ograniczonych wartościami natężenia pola równymi 1kV/m i 10kV/m. Rozkład zależy także od liczby przewodów w wiązce oraz od wysokości zawieszenia przewodów. W liniach ultrawysokich czynione są próby obniżenia natężenia poprzez ekranujące przewody. Nie wpływaja na pracę linii, ale są drogie.