Dolnośląskie Zagłębie Węglowe – przynależy do niecki śródsudeckiej, która jest największą jednostką tektoniczną późnowaryscyjsko – laramijską w Sudetach. Podłoże niecki stanowią utwory kaledońskie i starsze. Niecka ma charakter eliptyczny, dłuższa jej os ma kierunek SE – NW o długości 60 km, oś krótsza zaś ma długość 50 km. W granicach Polski leży północna i wschodnia część Zagłębia, natomiast część zachodnia położona jest w Czechach. Powierzchnia Zagłębia wynosi około 1200 km2, z czego 500 – 600 km2 zawiera
pokłady węgla nadające się do eksploatacji na głębokości nie przekraczającej 1500 m.
Dolnośląskie Zagłębie Węglowe jest typowym Zagłębiem limnicznym. W górnym karbonie Dolnośląskiego Zagłębia Węglowego pokłady węgla o znaczeniu przemysłowym występują w
warstwach wałbrzyskich i warstwach żaclerskich. Warstwy wałbrzyskie zbudowane
są głównie z drobnoziarnistych piaskowców i mułowców, wśród których
występuje 28 wkładek i pokładów węgla. Dolne warstwy żaclarskie zbudowane są z drobnoziarnistych piaskowców i mułowców oraz licznych pokładów węgla, z których 11 – 14 jest eksploatowanych. Górne warstwy żaclerskie zbudowane są głównie z piaskowców i zlepieńców z nielicznymi pokładami węgla. Dolnośląskie Zagłębie Węglowe wykazuje intensywną tektonikę, głównie uskokową. Utworzone w warunkach limnicznych pokłady węgla zostały poprzecinane intruzjami porfirowymi w postaci sillów, dajek i kominów. Pokłady węgla poddane zostały zmiennym wpływom mechanicznego, termicznego i chemicznego oddziaływania magmy ora jej produktów lotnych i hydrotermalnych.
Pokłady węgla w Dolnośląskim Zagłębiu Węglowym są eksploatowane w dwóch rejonach, tj. w
rejonie Wałbrzycha i w rejonie Nowej Rudy. W rejonie Wałbrzycha występuje 80 pokładów, w tym 30 w warstwach wałbrzyskich, 2 w warstwach białokamieńskich i 48 w warstwach żaclerskich.
W rejonie Nowej Rudy znaczenie przemysłowe mają pokłady warstw żaclerskich.
W rejonie Wałbrzycha pokłady poza strefami oddziaływania czynników metamorfizmu kontaktowego zawierają
węgiel ortokoksowy typu 35 i węgiel semikoksowy typu 37. W ich składzie występuje pasemkowy węgiel błyszczący, węgiel włóknisty miękki i twardy, węgiel stożkowy i węgiel zmieniony kontaktowo.
Węgiel z rejonu Wałbrzycha zawiera znaczne ilości składników mineralnych, a popioły wyróżniają się urozmaiconym składem chemicznym
W rejonie Nowej Rudy występuje węgiel błyszczący, z soczewkami i smugami węgla włóknistego, niekiedy z syderytem, kruchy i smylonityzowany o średnim stopniu uwęglenia, odpowiadającym węglowi gazowo – koksowemu.
W Dolnośląskim Zagłębiu Węglowym występują duże ilości dwutlenku węgla, który przy znacznej kruchości węgla powoduje gwałtowne wyrzuty skał i gazów. Ze względu na utrudnioną eksploatację (warunki geologiczne, tąpania i wyrzuty) koszty wydobycia węgla są bardzo wysokie, a tym samym nieopłacalne. Z uwagi na powyższe w roku 1992 zapadła decyzja o likwidacji kopalń, czego końcowym efektem było zakończenie w 2000 r. eksploatacji węgla kamiennego w Dolnośląskim Zagłębiu Węglowym, kiedy zaniechano wydobycia z kopalni Nowa Ruda (pole Słupiec). Obecnie wydobywa się tylko niewielkie ilości antracytu.
Liczne bezrobocie wśród górników w rejonie Wałbrzycha jest powodem nielegalnego wydobywania węgla w tzw. biedaszybach.
Więcej streszczeń na temat Dolnośląskie Zagłębie Węglowe.