Jest procesem przeciwnym do nawęglania i może być stosowane do stopów bogatych w węgiel czyli do żeliwa . Jeżeli przedmiot ma większy przekrój , to
odwęglanie nie będzie całkowite , a część cementytu znajdująca się na powierzchni przedmiotu ulegnie grafityzacji ( ferryt + grafit ) - węgiel żarzenia .Żeliwo białe odwęglone powierzchniowo i przemienione w środku przestaje być twarde i kruche , a staje się
ciągliwe oraz łatwo obrabialne mechaniczne .Wyrób takiego żeliwa
ciągliwego odbywa się w następujący sposób: przedmioty odlane z żeliwa białego o danym składzie chemicznym , znajdujące się w skrzynkach staliwnych , opsypuje się środkiem utleniającym w którym jest mieszanina drobnoziarnistego hematytu ze zgorzeliną i poddaje wyżarzeniom w temperaturze
950 - 1050 oC. Proces ten trwa
60 - 120 godzin.Podczas takiego żarzenia przedmioty o małych przekrojach odwęglają się całkowicie na skutek wypalania się węgla zawartego w cementycie a przedmioty grubsze tylko częściowo przy czym środek zostaje nieodwęglony , lecz przemieniony , ponieważ cementyt uległ rozpadowi na
ferryt i węgiel żarzenia .Mimo dużych zmian strukturalnych jakie zachodzą w żeliwie , otrzymany złom nawet przy nie zupełnym odwęgleniu , jest dość jasny co wiąże się z nazwą
Żeliwo ciągliwe białe . W grubszych przedmiotach struktura żeliwa ciągliwego białego nie jest jednolita , więc jego własności w różnych miejscach są niejednakowe . Różnice w strukturze przekroju żeliwa powodują duże różnice w twardości i innych własnościach mechanicznych . Jest to główną wadą przedmiotów odwęglanych.
Więcej streszczeń na temat Odwęglanie