G L U K O Z A – inaczej
cukier gronowy , podstawowy węglowodan krwi ,
jeden z najważniejszych związków w przemianie
węglowodanów. Jest cukrem
prostym , dobrze rozpuszczalnym w wodzie , o słodkim smaku , występuje
m.in. w owocach i miodzie. Ma właściwości redukujące wykorzystywane
przy oznaczaniu glukozy dla potrzeb klinicznych. W organizmach
zwierzęcych powstaje w wyniku rozkładu cukrów pokarmowych ( głównie
sacharozy i skrobi) i glikogenu wątrobowego. Glukoza może również
powstawać w procesie glikoneogenezy z niektórych aminokwasów. Stężenie
glukozy we krwi waha się w granicach 80-120 mg/100 ml. Stałość tego
stężenia zapewniają następujące hormony :
adrenalina , glukagon , kortyzol
, somatotropina i insulina. Glukoza ulega w komórce spaleniu w procesie
glikolizy (beztlenowej i tlenowej) , co dostarcza organizmowi dużej
ilości energii magazynowanej w kwasie adenozynotrójfosforowym.