Znajdź
×

Zarejestruj się

Użyj swojego profilu na Facebook, żeby szybciej się zarejestrować

albo

Załóż konto na Schvoong wpisując dane

Jesteś zarejestrowany? Zaloguj się!
×

Zaloguj się

Zaloguj się używając konta na Facebook

albo

Nie jesteś zarejestrowany? Zarejestruj się!
×

Zarejestruj się

Użyj swojego profilu na Facebook, żeby szybciej się zarejestrować

albo

Zaloguj się

Zaloguj się używając konta na Facebook

Strona główna Shvoong>Nauki Ścisłe>Biologia>Charakterystyka Struktur Komórkowych - Błona komórkowa

Charakterystyka Struktur Komórkowych - Błona komórkowa

artykułu Streszczenie   według:smieszka     Autor : smieszka
ª
 
Zewnętrzna błona otaczająca komórkę ma za zadanie oddzielić ją od otoczenia, ale równocześnie umożliwić jej kontakt ze środowiskiem.

Budowa błony komórkowej
Błona komórkowa ma budowę białkowo-lipidową. Podstawowym składnikiem z grupy lipidów są fosfolipidy. Cząsteczki te tworzą dwie warstwy charakterystycznie ułożone "główkami" na zewnątrz i
"ogonkami" do środka.
Pomiędzy fosfolipidami znajdują się białka, których rola może być różna, np.:
- są elementem budulcowym błony
- uczestniczą w transporcie substancji do i z komórki ( białka transportowe )
- odbierają sygnały ze środowiska ( białka receptorowe ).
Błona jest strukturą dynamiczną. Białka wchodzące w skład błony nieustająco zmieniają swoje położenie.

Przechodzenie substancji przez błonę komórkową
Błona komórkowa jest półprzepuszczalna. Oznacza to, że niektóre substancje mogą przez nią przenikać, a inne nie. W transporcie błonowym biorą też udział białka, pomagając większym cząsteczkom w przejściu na drugą stronę.

SPOSOBY PRZECHODZENIA SUBSTANCJI PRZEZ BŁONĘ KOMÓRKOWĄ :
- Dyfuzja prosta
to swobodne przenikanie substancji przez błonę, w którym wykorzystywana jest naturalna dążność cząsteczek do wyrównania stężeń. Odbywa się zawsze w kierunku od wyższego stężenia do niższego ( zgodnie z gradientem stężeń ). Dotyczy cząsteczek na tyle małych, że mogą zmieścić się w porach pomiędzy cząsteczkami lipidów ( np. tlen, dwutlenek węgla ) lub cząsteczek rozpuszczalnych w tłuszczach.
- Dyfuzja wspomagana dotyczy cząsteczek większych, które nie mieszczą się w porach błony komórkowej, np. glukozy czy aminokwasów. Do przejścia na drugą stronę wykorzystują one odpowiednie białka transportowe. Kierunek transportu jest zgodny z gradientem stężeń, więc proces ten nie wymaga nakładu energii.
- Transport aktywny polega na przenoszeniu cząsteczek wbrew gradientowi stężeń, czyli od niższego stężenia do wyższego. Transport taki przebiega wbrew naturalnym prawom dyfuzji i dlatego wymaga spornych nakładów energii i obecności białek transportowych.

Dyfuzja nigdy nie wymaga nakładów energii, gdyż odbywa się zgodnie z gradientem stężeń.
W dyfuzji wspomaganej biorą udział białka transportowe.
Transport aktywny wymaga nakładów energii i obecności białek transportowych, gdyż zachodzi wbrew gradientowi stężeń.

Omówione wyżej sposoby dotyczą przenikania substancji rozpuszczonych w wodzie. Natomiast sama woda może swobodnie przenikać przez błonę w procesie zwanym osmozą.

Osmoza jest szczególnym rodzajem dyfuzji polegającym na przenikaniu przez błonę półprzepuszczalną cząsteczek rozpuszczalnika.

Kierunek przepływu wody będzie zależał od stężenia rozpuszczonych substancji w środowisku komórki :
- jeśli stężenie substancji jest wyższe na zewnątrz komórki niż w jej wnętrzu, mówimy, że komórka znajduje się w roztworze hipertonicznym. Woda, dążąc do wyrównania stężeń, będzie wypływać z komórki i komórka będzie się kurczyć.
- jeśli stężenie substancji na zewnątrz jest niższe niż we wnętrzu komórki, to roztwór taki nazywamy hipotonicznym. Woda będzie wnikać do środka, a komórka będzie pęcznieć.
- jeśli stężenie jest jednakowe na zewnątrz i we wnętrzu, mówimy, że komórka jest w roztworze izotonicznym. Ilość wody wpływającej do komórki jest równa ilości wody wypływającej i stan komórki nie zmienia się.

Jednym właściwym środowiskiem dla komórki jest roztwór izotoniczny. Przebywanie przez dłuższy czas w roztworze hipertonicznym lub hipotonicznym jest niebezpieczne dla jej życia, często kończy się śmiercią. Dla komórek ludzkiego ciała roztwór izotoniczny to roztwór 0,9% NaCl, nazywany jest płynem fizjologicznym i stosowany przy podawaniu leków w postaci zastrzyków lub kroplówek.
Opublikowano dnia: 17 września, 2008   
Proszę oceń : 1 2 3 4 5
Tłumacz Wyślij Odnośnik Drukuj
X

.