Cykl ŻYCIOWY KOMÓRKI
CYKL ŻYCIOWY KOMÓRKI
FAZY ŻYCIA KOMÓRKI Faza 1 życia: wzrost ( fazaG1) Kiedy komórka powstaje ma niewielkie rozmiary, stąd w pierwszym etapie swojego życia rośnie, zachodzą w niej bardzo intensywne procesy związane z synteza białka- jest to przede wszystkim białko budulcowe. Zaobserwujemy tez podziały autonomicznych organelli komórkowych m.in. chloroplastów- komórkach roślinnych oraz mitochondriów. Struktury te dzielą się samodzielnie dzięki obecności w nich DNA ( kwasu dezoksyrybonukleinowego). Ponieważ po podziale komórki macierzystej do komórek potomnych trafia ich mniej więcej połowa, w ten sposób zostaje uzupełniona ich ilość. W momencie, gdy komórka urośnie do takich rozmiarów jak komórka macierzysta musi „podjąć decyzję” o swoim dalszym losie:
1. Jeżeli chce przynależeć do określonej tkanki musi rozpocząć proces specjalizacji. Wiąże się to m.in. z częściowa utratą organelli komórkowych oraz utrata zdolności do podziału. W organizmie człowieka takimi komórkami są komórki tkanki nerwowej i mięśniowej.
2. Nie w każdym przypadku specjalizacja oznacza utratę zdolności do podziału. Komórki niektórych tkanek, gdy zajdzie taka potrzeba ( np. podczas regeneracji uszkodzonej tkanki) odnawiają umiejętność podziału i przechodzą do fazy S.
3. Część komórek dzieli się cały czas np. komórki szpiku kostnego czy komórki nabłonka. Komórki te zaraz po zakończeniu fazy G1 przechodzą do fazy S.
Faza 2 życia komórki: replikacja ( faza S) To etap, w którym komórka rozpoczyna wstępne przygotowania do czekającego ją podziału. W tej fazie zachodzi proces powielania materiału genetycznego, tak, aby każda komórka potomna otrzymała pełną informację genetyczną. Taki proces nazywany jest replikacją DNA, który trwa kilkanaście godzin. Komórka, która weszła w fazę S i zaczęła proces replikacji nie może powrócić do poprzedniego stanu, musi ulec podziałowi.
Faza 3 życia komórki: przygotowanie do podziału (faza G2) Po zakończeniu replikacji komórka musi wytworzyć odpowiednią ilość białek, aby przeprowadzić proces podziału. Są to głównie białka tworzące wrzeciono podziałowe. W tej fazie zachodzi proces syntezy białek biorących udział w podziale komórki. W momencie zakończenia tej fazy komórka rozpoczyna podział ( mitozę lub mejozę).
ŚMIERĆ KOMÓRKI Póki komórka znajduje się w stanie równowagi wewnętrznej- homeostazy ( utrzymuje stałe stężenie poszczególnych substancji, pH czy ciśnienie osmotyczne) dotąd funkcjonuje ona prawidłowo. Zachwianie homeostazy może spowodować jej wadliwe funkcjonowanie, a w
Konsekwencji może prowadzić do śmierci. Istnieją dwa sposoby umierania komórek:
Apoptoza- to naturalny, zaprogramowany sposób śmierci. Następuje, gdy zaburzenie homeostazy jest silne i komórka nie da rady powrócić do równowagi i dalej nie może prawidłowo funkcjonować. Polega na tym ze komórka się obkurcza, rozkłada się jej wnętrze, a pozostałości wchłaniane są przez białe krwinki. W ten sposób na zewnątrz komórki nie wydostają się żadne szkodliwe substancje, a organizm ma pełną kontrolę nad jej unicestwianiem. Jednak nie we wszystkich komórkach przebiega proces apoptozy. Zdolność „oszukiwania” organizmu maja komórki nowotworowe. Mimo, iż otrzymują sygnały o wadliwym funkcjonowaniu organizmu nie ulegają apoptozie.
Nekroza- jest niebezpiecznym dla organizmu procesem obumierania komórek, podczas którego ich zawartość wylewa się na zewnątrz i do przestrzeni między komórkami dostają się enzymy i szkodliwe produkty przemiany materii. W skali jednej komórki zjawisko to nie jest oczywiście nie jest groźne, ale gdy dotyczy większej ich ilości może prowadzić do poważnych zaburzeń w organizmie. Nekroza zachodzi na skutek nagłego i silnego zaburzenia homeostazy, najczęściej pod wpływem działania czynni
Więcej streszczeń na temat Cykl ŻYCIOWY KOMÓRKI