Znajdź
×

Zarejestruj się

Użyj swojego profilu na Facebook, żeby szybciej się zarejestrować

albo

Załóż konto na Schvoong wpisując dane

Jesteś zarejestrowany? Zaloguj się!
×

Zaloguj się

Zaloguj się używając konta na Facebook

albo

Nie jesteś zarejestrowany? Zarejestruj się!
×

Zarejestruj się

Użyj swojego profilu na Facebook, żeby szybciej się zarejestrować

albo

Zaloguj się

Zaloguj się używając konta na Facebook

Strona główna Shvoong>Nauki Ścisłe>Biologia>Tkanka kostna: kość zbita(zwarta); kość beleczkowata (gąbczasta)

Tkanka kostna: kość zbita(zwarta); kość beleczkowata (gąbczasta)

książki Streszczenie   według:Gromadka     Autorzy: Kornaś; Kłyś; Konieczny
ª
 
Tkanka kostna Tkanka kostna (gr. osteon – kość) powstaje tylko jako szkielet definitywny, ostateczny. Odbywa się to głównie w drodze kostnienia na podłożu chrzęstnym (po prostu kostnieje chrząstka szklista) lub, w mniejszym stopniu, na podłożu łącznotkankowym (kostnieje bezpośrednio tkanka łączna właściwa). Proces kostnienia kończy się około 21 roku życia (u dziewcząt nieco wcześniej). W odróżnieniu od chrząstki kość jest bogato unaczyniona i unerwiona. Jest tkanką aktywną metabolicznie – ulega nieustannym procesom przebudowy. Istota międzykomórkowa kości zbudowana jest przede wszystkim z osseomukoidu, w którym zanurzone są liczne włókna kolagenowe, tutaj zwane osseinowymi. Substancja międzykomórkowa ulega silnemu wysyceniu solami mineralnymi, głównie wapnia, w mniejszym stopniu fosforanem magnezu. Do ponad 66% suchej masy kości mogą stanowić związki mineralne, w związku z czym jest ona twarda, wytrzymała na duże obciążenia mechaniczne. Z wiekiem ilość elementów organicznych maleje na rzecz nieorganicznych, przez co kości stają się kruche. Pod względem chemicznym kość dorosłego człowieka zawiera przeciętnie 30-40% związków organicznych, 30-45% związków mineralnych i ok.. 15-45% wody. W substancji międzykomórkowej znajdują się jamki kostne z komórkami kostnymi (osteocytami). Kontakt między komórkami zapewniają cienkie wypustki cytoplazmatyczne. Całkowicie rozwinięta kość ma włókna kolagenowe sklejone składnikami osseomukoidu i ułożone w tzw. blaszki kostne. Wyróżnia się dwa rodzaje kości rozwiniętej: Kość zbita (zwarta) Pojedyncza blaszka kostna przypomina tu nieco rynnę – jest łukowato wygięta wzdłuż długiej osi.
Zwarty układ licznych blaszek otacza koncentrycznie kanał Haversa – na przekroju poprzecznym widać blaszki jako łuki otaczające światło kanału. Taka jednostka architektoniczna nazwana została osteonem. W kanałach Haversa, tworzących system Haversa, przebiegają naczynia krwionośne, zaopatrujące kość w substancje odżywcze. Kość beleczkowata (gąbczasta) Jest zbudowana także z blaszek kostnych, które owinięte ciasno wokół siebie, tworzą niewielkie zespoły budulcowe nazwane beleczkami kostnymi (nie są to osteony). Liczne beleczki tworzą przestrzenną sieć, przypominającą strukturą zwyczajną gąbkę kąpielową, stąd kość gąbczasta. Przestrzenie między beleczkami nie są puste. Wypełnia je tkanka łączna siateczkowata, tworząca czerwony szpik kostny – główne źródło krwinek w organizmie. Zdolności regeneracyjne kości są duże. W miejscu uszkodzenia cześć osteocytów przekształca się w komórki kościogubne (osteoklasty), które lokalnie rozpuszczają kość. Inne komórki kostne w tym czasie ulegają metamorfozie w komórki kościotwórcze (osteoblasty), uzupełniające ubytki bądź spajające fragmenty kostne. Niedobór witaminy D wywołuje u człowieka zaburzenia gospodarki wapniowej, prowadzące do krzywicy.
Opublikowano dnia: 07 stycznia, 2008   
Proszę oceń : 1 2 3 4 5
Tłumacz Wyślij Odnośnik Drukuj

Osoby które przeczytały Streszczenie, przeczytały też:

Więcej streszczeń i recenzji użytkownika Gromadka

More
X

.