Działalność człowieka wywiera istotny w pływ na stan środowiska. Początki osadnictwa wiązały się z odlesianiem, eutrofizacją
oraz ujednoliceniem gatunkowym wielu terenów, będącym wynikiem wprowadzenia upraw. od XIX i XX stulecia obserwujemy istotne zmiany w postaci zanieczyszczenia powietrza, tworzenia hałd odpadów przemysłowych, nadmiernie nawożonych upraw, powszechnego stosowania herbicydów i fungicydów.
Naukowcy stale poszukują nowych sposobów na uratowanie ginących ekosystemów, oczyszczanie siedlisk, produkcję substancji ograniczających rozwój patogenów. Metody te jednak często prowadzą do jeszcze większej chemizacji środowiska.
Tymczasem rozwiązanie może podsunąć nam sama przyroda. W naturalnych ekosystemach roślinom towarzyszą symbiotyczne mikroorganizmy. Powszechnie znana jest
symbioza roślin motylkowych z bakteriami wiążącymi azot. Grzybiarze dostrzegają również symbiozę grzybów kapeluszowych z drzewami. Znacznie mniej ludzi zetknęło się z wiedzą na temat symbiozy grzybów z roślinami zielnymi, w tym z uprawnymi, oraz niektórych drzew owocowych lub takich jak klon, jawor czy inne, pomimo że taki rodzaj symbiozy jest niezwykle powszechny. Symbiozę taką nazywamy mikoryzą arbuskularną. Tworzona jest ona przez grzyby z rodziny sprzężniaków. Wytwarzana przez nie siec nitkowatej grzybni przerasta glebę i tym samym dostarcza roślinie wodę i związki mineralne. Sprzyjają one również wykształceniu właściwej struktury podłoża przez wiązanie cząsteczek gleby, a także wzmacniają roślinę, przez co staje się ona bardziej odporna na patogeny oraz czynniki stresowe, jak zanieczyszczenia, susza i inne.
Grzyby mikoryzowe wpływają również na cykl rozwojowy roślin, skracając ich okres produkcyjny. Wzmagają one także aktywność innych mikroorganizmów glebowych wspomagających wzrost roślin. Zwraca się również uwagę na ich rolę w utrzymaniu bioróżnorodności ekosystemów, gdyż sieć grzybni daje szansę roślinom o mniej rozwiniętym systemie korzeniowym oraz wzmaga wzrost roślin w zależności od ich stopnia uzależnienia od symbiozy.
Nadmiar nawozów, fungicydy, zanieczyszczenia, zdejmowanie warstw gleby na terenie kopalni odkrywkowych, chemizacja i mechanizacja rolnictwa są przyczyną degradacji lub zniszczenia tej korzystnej dla rozwoju roślin symbiozy. Odbudowanie zniszczonych populacji grzybów mikoryzwoych jest istotna również z punktu widzenia rolnictwa ekologicznego. Kwestia ta wymaga ścisłej współpracy między naukowcami, producentami i odbiorcami. Znaczne zasługi w tej dziedzinie ma Europejski Program Współpracy w Dziedzinie Badań Naukowo-Technicznych (COST). Umożliwia on koordynację przedsięwzięć badawczych na szczeblu europejskim. Na takim gruncie zaczęły pojawiać się pierwsze firmy zajmujące się produkcja inokulum mikoryzowego oraz wprowadzeniem grzybów mikoryzowych na tereny uprawne, do hodowli szklarniowych, na hałdy przemysłowe itp.
Możliwe jest pozyskanie szczepów grzybów pochodzących z silnie skażonych terenów Europy, gdzie miały one szansę przetrwać lub gdzie długotrwała sukcesja doprowadziła do naturalnej selekcji szczepów tolerujących czynniki stresowe.