Reżyser m.in. "Seksmisji" i "Kilerów" Juliusz Machulski, zaprasza po czteroletniej przerwie, do podróży w czasie za sprawa
nowej, bardzo interesującej a zarazem ponadczasowej komedii z elementami fantastyki zatytułowanej "Ile waży koń trojański?". Genialny scenariusz, mistrzowska precyzja reżysera, znakomicie dobrana obsada aktorska. Zosia główna bohaterka teleportuje się z roku 2000 do 1987, kiedy to w Polsce panował schyłkowy PRL, ale również poszukuje swojego ukochanego. Podczas premiery, która odbyła się 26 XII 2008r. w Centrum Handlowym "Złote Tarasy" w Warszawie, reżyser a zarazem scenarzysta tego filmu, opowiedział skąd wziął pomysł na tak ciekawą fabułę. Ten film jest pewnym przesłaniem, że trzeba się cieszyć dniem dzisiejszym i docenić to, co się posiada. A człowiek chce żeby było jeszcze lepiej, i nieraz ma to odmienne skutki. Film zadaje pytanie "Ile waży koń trojański?" I znajduje odpowiedź!
Akcja filmu rozgrywa się w 40 urodziny głównej bohaterki Zosi (Ilona Ostrowska) i zarazem w Sylwestra. Zosia jest szczęśliwą matką i mężatką, ma wspaniałego męża Jakuba (Maciej Marczewski), który jest przeciwieństwem Darka (Robert Więckiewicz) - pierwszego męża. Zosia, żałuje tylko, że nie jest młodsza o 15 lat i, że wcześniej nie poznała Kuby. Życzenie Zosi spełnia się w noc sylwestrową, kiedy zakłada niebieską sukienkę z lat młodości i budzi się w maju 1987r. w swoje imieniny. Jest przerażona, obok w łóżku widzi byłego męża, Kuby nie ma - myśli, że to zły sen, kiedy jednak dociera do niej, że wszystko to prawda, że przeniosła się w czasie - postanawia działać! Teraz zna całą przeszłość, najbliższe 12 lat dzień po dniu i zmienia bieg wypadków. Najważniejsze to uchronić ukochaną babcię (Danuta Szaflarska) przed śmiertelnym wypadkiem, przyjaciółkę przed "toksycznym" związkiem z "damskim bokserem" i znaleźć Kubę. Zosia zadaje sobie pytanie: tylko jak? Nie ma zamiaru kontynuować małżeństwa z Darkiem, który ją zdradza i jest typem macho. Pragnie mieć córkę Florkę i związać się z ukochanym Kubą. Kiedy już po tych wszystkich perypetiach wraca do rzeczywistości, dowiaduje się, że jest w ciąży z ukochanym, jest rok 2000 i co najważniejsze - ukochana babcia żyje!
"Ile waży koń trojański?" z pewnościa jest to film o uczuciach i prawdziwej miłości, jaką można spotkać w życiu. Każda kobieta chciałaby mieć przy sobie takiego mężczyznę. Zosia robi wszystko by odnaleźć Kubę. W tej komedii są wątki historyczne np. Zosia w pociągu spotyka młodego Donalda Tuska' w Polsce panuje schyłkowy PRL. Są też elementy fantastyki - teleportowanie się, przecież człowiek nie może się cofnąć w czasie, przynajmnie ja nie znam nikogo takiego. Film jest przedstawiony w dwóch płaszczyznach czasowych 2000/1987. Dwie epoki tak bardzo się różniące. Kawa w szklance, karta płatnicza - nie wiedzą co to jest; moda, fryzury, obiekty. Kostiumy z PRL-u, te okropne "poduszki" w żakietach; biżuteria - duże, plastikowe kolczyki (filmowa Lidka miała taką biżuterię); męskie mokasyny. Teraz panuje zupełnie inna moda. W filmie zostały zastosowane efekty specjalne, widać "gołym" okiem. Przecież Warszawy takiej jak w latach '80 praktycznie już nie ma. Ciągle przybywa wciąż nowych wieżowców, apartamentowców, hoteli, centrów handlowych, osiedli etc. A obiekty takie jak Kino Moskwa, wnętrze terminalu lotniczego czy powierzchnia ulicy - tak wyglądało w tamtej epoce. Współczesna Warszawa wygląda dziś europejsko - po prostu wypiękniała. W czasie filmu pojawia się kawałek przeboju zespołu Perfect "Nie mogę Ci wiele dać" - śpiewany przez Darka. Robert Więckiewicz mógł się bardziej postarać, to wykonanie jak na mój słuch muzyczny nie było najwyższych lotów. Niestety było to wykonanie surowe.
Moim zdaniem jest to film warty obejrzenia, ponieważ człowiek nie ma takiej możliwości, żeby przenieść się w czasie i jeszcze raz przeżyć swoje życie, a tym bardziej wrócić do czasów PRL-u, ale u Juliusza machulskiego jest to mozliwe. Ta komedia zmienia sposób patrzenia na świat i życie. Po obejrzeniu tej komedii, również ja zadałam sobie pytanie czy chciałabym się teleportować do lat wcześniejszych? Wiem na pewno, że takie filmy o tematyce fantastycznej też są potrzebne, aby człowiek mógł trochę powspominać, a dzisiejsza młodzież czegoś się dowiedzieć. Wiem, że nie każdy dobrze wspomina tamte czasy, tamtą epokę, ale na pewno ma jakieś miłe wspomnienia. Moge też powiedzieć, że ta komedia daje dużo do myślenia, do refleksji nad własnym życiem. Ale jednak każdy musi ja obejrzec, bo co innego zobaczyc, a co innego jak ktoś opowiada. Film został doceniony nie tylko przeze mnie - otrzymał trzy Złote Orły 2009. Z wielką przyjemnością polecam ten film, który dostarczy niezapomnianych wzruszeń.
Na koniec zacytuję Juliusza Machulskiego "Jak cos jest dobre, to nie starajmy się, żeby było jeszcze lepsze!".