Dziura ozonowa
W atmosferze ziemskiej na
wysokości od 10 do 50 km występuje warstwa o
podwyższonej koncentracji
ozonu (O3) - ozonosfera. Maksymalne stężenie
ozonu utrzymuje się na wysokości ok. 23 km. Od końca lat 70 - tych
obserwuje się znaczny spadek zawartości ozonu, szczególnie nad
Antarktydą, w rejonie bieguna południowego. Zmniejszenie koncentracji
ozonu w ozonosferze jest nazywane dziurą ozonową.
Powstawanie dziury
ozonowej Dziura
ozonowa powstaje wskutek niszczenia warstwy ozonowej przez związki chemiczne, zwane freonami.
Pod wpływem promieniowania ultrafioletowego freony ulegają fotolizie, w
wyniku czego uwalniane zostają atomy
chloru. Chlor wchodzi w reakcję z
ozonem, tworząc równie aktywny tlenek chloru (ClO) oraz zwykły tlen
(O2). Następnie reakcja dwóch cząsteczek tlenku chloru prowadzi do
powstania
cząsteczki dwutlenku chloru (ClO2) oraz uwolnienia kolejnego
atomu chloru, który rozbija następne cząsteczki ozonu. Oprócz tego
dwutlenek chloru może ulegać rozpadowi na atom chloru oraz dwuatomową
cząsteczkę tlenu
Więcej streszczeń na temat Dziura ozonowa