WADY
WZROKU Choroby oczu nasilają się wraz z wiekiem. Dotykają najczęściej osoby
starsze. Do najpowszechniejszych z nich należą :
nadwzroczność i
krótkowzroczność.
NADWZROCZNOŚĆ
Nadwzroczność (hyperopia) jest wynikiem zbyt małych rozmiarów przednio-
tylnych oka. Nadwzroczność wzrasta z wiekiem wskutek postępującego
osłabienia aparatu nastawczego oka, w wyniku zmniejszenia sprawności
mięśnia rzęskowego i elastyczności soczewki.
Oko zdrowego człowieka skupia promienie świetlne na siatkówce,
natomiast oko chorego człowieka skupia je za siatkówką. To powoduje, że
człowiek chorujący na nadwzroczność nieostro widzi przedmioty
znajdujące się w pobliżu.
W celu poprawy ostrości widzenia dalekowidza stosuje się okulary korekcyjne lub
soczewki kontaktowe. Są to soczewki skupiające.
KRÓTKOWZROCZNOŚĆ
Krótkowzroczność (myopia) jest jedną z najczęściej spotykanych wad
refrakcyjnych
oka ludzkiego. Jest wynikiem zbyt dużych rozmiarów
przednio-tylnych oka lub zbyt dużą siłą łamiącą układu optycznego oka.
Promienie równoległe, które w zdrowym oku ogniskowane są na siatkówce,
w chorym oku krótkowzrocznym ogniskowane są przed siatkówką. Wskutek
tego wrażenie wzrokowe krótkowidza jest nieostre. Żeby dobrze zobaczyć
przedmiot krótkowidz przesuwa przedmiot bliżej oczu.
W celu poprawienia ostrości widzenia krótkowidza stosuje się okulary
korekcyjne lub soczewki kontaktowe. Są to soczewki rozpraszające.
Wyróżnia się trzy stopnie krótkowzroczności:
małą (do –3dpt.)
średnią (poniżej –6dpt.)
wysoką (powyżej –6dpt.)
Przy wysokiej krótkowzroczności w późniejszym okresie życia mogą
wystąpić zmiany zwyrodnieniowe naczyniówki, siatkówki i ciała
szklistego.
ASTYGMATYZM Astygmatyzm (niezborność rogówkowa) jest wadą polegającą na
zniekształceniu widzenia wskutek niesymetryczności
rogówki oka. Jeżeli
promień krzywizny rogówki oka w płaszczyźnie pionowej jest inny niż w
płaszczyźnie poziomej, to promienie świetlne padające na różne części
rogówki załamywane są w różnym stopniu. Powoduje to, że obraz widziany
przez pacjenta jest nieostry. Często zdarza się, że gdy pokazuje się
pacjentowi znak krzyżyka, on widzi ostro tylko jedno jego ramię. Taki
astygmatyzm nazywa się regularnym, a oko takie posiada dwie ogniskowe.
Aby skorygować taką wadę stosuje się okulary z soczewkami
cylindrycznymi.
Urazy oka są często przyczyną nierównej powierzchni rogówki, co
powoduje astygmatyzm nieregularny, cechujący się większą ilością
ogniskowych. Aby skorygować taką wadę konieczne jest zastosowanie
soczewek kontaktowych na powierzchni oka, lub specjalnych żeli
okulistycznych wyrównujących powierzchnię rogówki.
DALTONIZM
Oko ludzkie przystosowane jest do widzenia
barw światła o długości fali
w zakresie od około 400 nm (barwa fioletowa) do około 700 nm (barwa
czerwona).
Jedną z wad wzroku jest daltonizm polegający na złym rozpoznawaniu
barw. Może być to wada wrodzona lub nabyta. Daltonizm wrodzony jest
wadą dziedziczną, na którą cierpi w różnym stopniu 8% mężczyzn i 0.5%
kobiet. Daltonizm nabyty może być wynikiem przejścia choroby siatkówki
lub drogi wzrokowej.
Wada ta jest często definiowana jako ślepota na barwę czerwono-zieloną.
Występuje także ślepota na barwę czerwoną, rzadziej zieloną i bardzo
rzadko na fioletową. W większości przypadków osoby źle rozróżniające
barwy od urodzenia nie zdają sobie sprawy z istnienia tej wady, gdyż
ostrość wzroku jest zwykle u nich prawidłowa. Całkowita ślepota na
barwy jest wynikiem niedorozwoju czopków siatkówki i łączy się ze
znacznym obniżeniem ostrości wzroku i trudnością przystosowania się do
światła.
Wadę tę wykrywa się na podstawie specjalistycznych badań przy użyciu
tablic barwnych pseudoizochromatycznych. W razie konieczności wykonania
dokładniejszych badań wykorzystuje się przyrząd nazywany anomaloskop.
pacjent badany tym urządzeniem na za zadanie porównanie dwóch barw.
Osoby źle rozróżniające barwy nie mogą wykonywać wielu zawodów
wymagających bezbłędnego rozpoznawania barw, np. lotnik, kierowca.
Więcej streszczeń na temat Wady wzroku