Ida sierpniowa to napisana lekkim i pełnym humoru językiem książka o niezwykłych perypetiach Idy - zakompleksionej 16-letniej
dziewczyny, która czuje się wykorzystywana przez swoja rodzinę. Znużona wakacjami pod namiotem w deszczowe dni sierpnia oraz patroszeniem ryb wraca do Poznania. Tu jednak uświadamia sobie, że nie ma pieniędzy na jedzenie, a wrodzona duma nie pozwala jej zapożyczyć się u wuja. Ida zaczyna więc pracować jako dama do towarzystwa u starszego pana Karolka. Ale tam gdzie jest Ida, tam też są kłopoty. Okazuje się, że wnuk pana Karolka – Krzysio zamknął się w swoim pokoju i nie zamierza stamtąd wyjść. Ida zamierza go stamtąd wyciągnąć. Udaje jej się to, a z wdzięczności za uratowanie zdrowia chłopak zaprzyjaźnia się z nią, wzdychając jednocześnie do pięknej Paulinki, przy której Ida czuje się największym brzydactwem na świecie. Zrozpaczona opowiada mamie o swoich kompleksach, a ta zaszczepia w nią poczucie pewności siebie, co powoduje, że chłopak, który wcześniej przed nią uciekał, teraz jest nią zachwycony. Pomiędzy wątek o młodzieńczych problemach wpleciona jest sprawa dwóch małych urwisów, którzy znęcają się nad pieskiem pana Karolka, malując go nawet zieloną farbą. Porywcza Ida próbuje „wychować” chłopców, co idzie jej jak po grudzie, przysparzając dziewczynie wielu tarapatów.