Akcja „Szóstej klepki” Małgorzaty Musierowicz – pierwszej z cyklu „
Jeżycjady” – rozgrywa się oczywiście w Poznaniu 10 grudnia 1975 roku a bohaterką jest
Cesia Żakówna. Dziewczyna ma kompleks na punkcie własnej urody, ponieważ jej siostra mało że nosi romantyczne imię Julia, to jeszcze w dodatku jest wyjątkowo piękna, atrakcyjne są również koleżanki Cesi, a Jurek Hajduk, kolega z klasy dziwnie (tzn. wydaje się jej, że krytycznie) na nią spogląda.
Do tego dochodzą jeszcze klasówki z matematyki i wybryki kuzyna – Bobcia , który ma niespożytą energię – podpala balkon i rysuje wizerunki Hitlera na wielkanocnych pisankach.
A jednak do domu Żaków zawsze z przyjemnością się wraca. W przyjaznej atmosferze zawsze można coś smacznego, choć niewyszukanego zjeść. Można pożartować i pośmiać się do łez z pomysłów sześcioletniego Bobcia, a czasem z wiecznie nieobecnego duchem, zajętego czytaniem dziadka.
W licznej, wielopokoleniowej, ale pogodnej rodzinie od czasu do czasu, co prawda, zdarzają się sprzeczki, ale dotyczą rzeczy drobnych, jak kolejki do łazienki, czy brudne naczynia w zlewie. Zwykle życie codzienne Żaków przypomina wręcz sielankę. Nic dziwnego, że bohaterowie Małgorzaty Musierowicz są tak lubiani.