Pozycja ta składa
się z trzech części, które w różny sposób ukazują nam jedna z największych byłych światowych potęg - ZSRR,
widziana oczami jednego z najlepszych polskich reporterów -Ryszarda Kapuścińskiego.
Książka ta napisana jest w sposób polifoniczny- niektóre postaci, miejsca i watki przeplątają
się przez cala jej treść.
Opowieść zaczyna się w roku 1939, na tzw. kresach wschodnich, będących częścią dzisiejszej Białorusi. Wydarzenia- inwazje sowiecka, rewizje, wywózki, wszechobecny Głód-
poznajemy poprzez pryzmat widzenia kilkunastoletniego dziecka.
Drugie spotkanie z Imperium ma miejsce 18 lat później- jest to podróż koleją transsyberyjska z Pekinu do Moskwy. W ciągu tygodnia podróży przez niegościnną, mroźną Syberie, autor notuje przede wszystkim swoje spostrzeżenia na temat sowiecko-totalitarnej mentalności.
Ze środka podbiegunowej zimy przenosimy się następnie do południowych, kaukaskich republik ZSRR. Poznajemy historie i tradycje małych krajów, których czasy świetności dawno przeminęły, a teraz pod sowieckim reżimem walczą o zachowanie swojej tożsamości.
Kolejna część -,, Z lotu ptaka’’, ukazuje nam Imperium, po przeszło dwudziestu latach. Imperium, które chyli się juz ku upadkowi.
Rozpoczyna się ona różnorodnym opisem centrum sowieckiego świata - Moskwy.
Potem po raz kolejny poznajemy Zakaukazie, teraz juz praktycznie pozbawione jakichkolwiek oznak sowieckiej władzy.
Następnym punktem tej podroży jest północna granica Imperium - położona za kołem podbiegunowym Workuta.
Stamtąd autor udaje się znowu do Moskwy, która niespodziewanie staje się tylko miejscem przesiadki w drodze do Ufy, gdzie miała miejsce katastrofa ekologiczna. Miasto to staje się początkiem kolejnej uralsko-syberyjskiej podroży, która ukazuje dramat życia codziennego w Imperium. Kończy się ona w najtragiczniejszym miejscu, ukazującym przerażające działania Imperium - Kołymie i jej okolicach, światu znanym przeważnie raczej pod nazwa,,Archipelagu Gułag''.
Następnie poznajemy niezwykłą, senasacyjną historie, która ze względów politycznych-dotyczy, bowiem kaukaskiej opozycji dodatkowo przyczyniła się do ukazania w druku ksiązki w latach 90'.
Kolejny rozdział opisuje zagładę morza, Aralskiego, spowodowanego głupotą i pycha przywódców ZSRR.
Potem powracamy znów na kresy, tym razem jednak jest to ukraińska SRR, kraina żyznej ziemi,,,oczko w głowie’’ Związku Radzieckiego, której rdzenni mieszkańcy traktowani są jednak bezlitośnie- czystki Wielki Głód, wynaradawianie…
Końcowymi etapami podróży są: Petersburg, Nowogród i Mińsk. Ostatnie miasto jest zarazem pierwszym – jest to rodzinne miasto autora- Pińsk.
Trzecia część jest zbiorem luźnych notatek, myśli i uwag (bardzo celnych zresztą) o ZSRR oraz jego spadkobierczyni- Federacji Rosyjskiej.