Hedda Gabler to jeden z dramatów genialnego dramatopisarza, któremu współcześni krytycy zarzucają skostnienie, brak nowoczesnego spojrzenia na świat, udziwnianie życia. Chyba
jednak nie mają racji, skoro dramaty Ibsena wciąż cieszą się zainteresowaniem publiczności. Dotyczy to również Heddy Gabler. Sama sztuka została wielokrotnie sfilmowana, a główną rolę Heddy grały wybitne aktorki. Ibsenowska Hedda Gabler jest kobietą nietuzinkową, niestety nie w najlepszym znaczeniu tego słowa. Los obdarzył
ją wybitną urodą, ale i marzeniem o władzy i nieprzeciętnym życiu. Wątpliwe jest jednak, aby była w stanie skonkretyzować swoje pragnienia. Jedno jest pewne; to co ma
jej nie wystarczy. Już samo to, że jest córką generała Gablera stawia ją według niej wyżej od innych. Raniło ją, że ojciec nie pozostawił jej majątku. Dość długo, jak na ówczesne czasy, pozostawała w stanie wolnym, prowadząc aktywne życie towarzyskie. Około trzydziestki wyszła za mąż za Jorgena Tesmana, naukowca w dziedzinie sztuki. Jorgen jest dumny z żony, szczyci się jej urodą. Hedda męża nie kocha, nie pociąga jej jako mężczyzna, nie dostrzega w nim wybijającego się intetelektu. Jednak zaszła z nim w ciążę, oczekiwała dziecka. Sześć miesięcy podróży poślubnej, ciąża, nie zmieniły stosunku Heddy do męża. Liczy tylko, że mąż obejmie katedrę na uniwersytecie i ona jako pani profesorowa
Tesman będzie mogła błyszczeć w w wyższych sferach. Czasem towarzystwa dotrzymuje jej asesor Brack. Liczy, że gdy Hedda dostatecznie znudzi się mężem, znikną jej skrupuły i zostanie jego kochanką. Na razie nie ma o tym mowy, zresztą Brack Heddzie nie imponuje. Ale kwestie zawodowe komplikują się. Jorgena czeka rywalizacja. Pojawił się drugi kandydat na stanowisko szefa katedry. Tym kandydatem jest
Eilert Levborg , dawny wielbiciel Heddy. To zdolny naukowiec, ale o naturze lekkoducha , lubiący mocne trunki. Od dłuższego czasu jednak nie pije, napisał dwie prace, jedną z nich przywiózł ze sobą. Nie jest sam, jest z nim zakochana w nim Thea , która
dla niego zostawiła męża. Hedda zawsze marzyła o władzy, czyż nie można jej urzeczywistniać niszcząc ludzi, zwłaszcza że Eilert jest realnym zagrożeniem dla jej męża i pośrednio dla jej pozycji. Zaprasza Eilerta na towarzyskie spotkanie , na którym Eilert upija się i w pijackiej zabawie gubi rękopis. Tak naprawdę rękopis znajduje Tesman i przekazuje Heddzie pod opiekę. Hedda go pali, a Eilerta namawia do samobójstwa, dając mu pistolet swego ojca. Eilert nie jest skłonny to zrobić, ale przez przypadek zostaje zastrzelony z pistoletu ojca Heddy w domu publicznym. Wszystko zmierza do tragicznego dla Heddy końca. Szantażowana przez Bracka, który wszystko wiedział o pistolecie zabija się. Nasuwa się pytanie, dlaczego Ibsen zatytułował sztukę
Hedda Gabler, a nie Tesman. Cóż, Hedda nigdy nie stała sie tak naprawdę żoną Jorgena, ale zawsze była córką generała Gablera.
Więcej recenzji na temat Hedda Gabler