Ta niewielka objętościowo (47 str.) i estetycznie wydana książeczka
jest w istocie zapisem odczytu, czego można dowiedzieć
się ze stopki,
jaki Umberto Eco wygłosił 10 marca 1981 roku z okazji
dwudziestopięciolecia Biblioteki Miejskiej w Mediolanie! Opowieść o
bibliotece jako modelu wszechświata (za Biblioteką Balbel
Jorge Luisa Borgesa) i zaskakująca wizja biblioteki doskonałej, utopii,
jak stwierdza sam Eco, poparta przez wizję antybiblioteki zawartą w
dziewiętnastu niedorzecznych, ale jakże uroczych, punktach, według
których biblioteki powinny zniechęcach
czytelników do wypożyczania
książek, wypożyczanie powinno trwać niezmiernie długo i tylko jednego
tytułu, na terenie biblioteki nie powinno być żadnej fotokopiarki, nie
powinno być także miejsca, gdzie można by było coś zjeść lub chociażby
napić się kawy i zapalić, a nawet czynnej toalety!
W sumie pyszna zabawa dla kogoś, kto ceni sobie warsztat Eco i jego
dziwaczne pomysły, a także jest częstym gościem dużych bibliotek
(będzie wiedział, o co chodzi)...