Tytuł oryginału: Směšné lásky (1963-1968)
„Śmieszne miłostki” - zbiór , żywych, krótkich, dających dużo przyjemności
z lektury opowiadań, które dzięki humorowi i wartkości akcji można przeczytać jednym tchem. Obrazy i bohaterowie tych utworów pozostają jednak na długo w umyśle czytelnika, potwierdzając w ten sposób słuszność i bystrość autora w opisywaniu ludzkich zachowań, w tym przypadku związanych z relacjami damsko-męskimi, ale nie tylko, gdyż każda historia przedstawia centralną postać w bardzo konkretnych relacjach społecznych. Auto pragnie ukazać charaktery swych
bohaterów przez pryzmat relacji erotycznych przeważnie trzech lub więcej osób przedstawianych w opowiadaniu. Przez pogodne opowieści o perypetiach bardzo ,,zwyczajnie” żyjących bohaterów, przedziera
się krytyka polityki komunistycznej, przez którą nasi bohaterowie są wpędzani w absurdalne i czasami nieprzyjemne relacje międzyludzkie. Uderza prostota, intensywność i brawura w sposobie kompozycji tych utworków. Są oszczędne w słowa, dosadne, zaskakujące i dramatyczne, miniatury oparte na prawdziwych anegdotach, które są zabawne i smutne jednocześnie. W niektórych opowiadaniach, Kundera wskrzesza temat Don Juana w realiach społeczeństwa socjalistycznego, a jego nowoczesny Don Juan , już nie zdobywa kobiet za wszelką cenę, raczej kolekcjonuje, liczy się każda znajomość.
Autor uważa te opowiadania za jego pierwsze dzieło, czując do nich sentyment, ponieważ jak sam podkreślał, w nich odbiły się najszczęśliwsze chwile jego życia.