Leżąc na skórze tygrysa, 100-letni Ramzes umierał. Zawołał lekarza ze świątyni w Karnaku, któremu nakazał sporządzenie lekarstwa,
które albo go zabije albo uleczy. Lekarz zawahawszy się, podał Ramzesowi lekarstwo niepewne. Wypiwszy napar, władca posłał po astrologa i poprosił o wróżbę. Ten przepowiedział mu śmierć członka dynastii, miało to nastąpić przed wschodem słońca. Następnie Ramzes wydał polecenie zaprowadzenia Horusa do sali faraonów. Chciał mu przekazać pierścień i słowa, aby nie było przerwy w sprawowaniu władzy. Horus zapłakał nad dziadkiem lecz poszedł. Usiadł i przypatrywał się okolicy, wówczas ludzie zaczęli się gromadzić obok pałacu Ramzesa, ponieważ chcieli przywitać nowego faraona. Horus dopytuje się o znaczenie świateł, które zauważył. To kapłani udali się do grobu jego matki, Zefory aby przenieść zwłoki do katakumb. Nagle Horus posmutniał, gdyż szczątki jego matki, Ramzes pochował z niewolnikami. Przyszły władca usłyszał również rżenie koni – właśnie przygotowano gońców po jego nauczyciela Jetrona. Horus posmutniał ponownie, ponieważ to Ramzes wygnał z kraju jego przyjaciela. Na końcu dostrzega światełko nad Nilem – to „stęskniona i kochająca” Berenika pozdrawiała go z klasztornego więzienia. Gdy Horus otrzyma pierścień, kobieta powróci łodzią faraońską. Nagle ucichł, poczym syknął z bólu bowiem ukąsiła go w nogę pszczoła. Wówczas nadszedł wódz armii, którego przysłał Ramzes. Miał on służyć przyszłemu władcy, choćby musiał z wrogami zawrzeć sojusz i Górny Egipt oddać Etiopom. Horus nakazał, aby w chwili, gdy obejmie władzę, gońcy ruszyli do Etiopów niosąc łaskę. Chce zawrzeć z nimi pokój. Po otrzymaniu rozkazu, wódz odszedł. Dworzanin zaczął oglądać spuchniętą nogę Horusa, gdy nagle wszedł kanclerz. Ramzes nakazał mu poddanie się przyszłemu faraonowi, od którego otrzymał rozkaz przygotowania edyktu obniżającego podatki ludowi, trzy dni wolne dla niewolników i zwolnienie z wygnania nauczyciela Jetrona. Po odejściu kanclerza, wchodzi arcykapłan. On również będzie służył Horusowi, gdy ten otrzyma pierścień. Otrzymuje nakaz przeniesienia zwłok matki do katakumb i uwolnienie Bereniki z więzienia klasztornego. Nagle wchodzi lekarz z Karnaku, który dostrzega bladość Horusa. Z Ramzesem pozostał już tylko zastępca arcykapłana, który ma za zadanie zdjąć pierścień i oddać go przyszłemu faraonowi. Horus nakazał lekarzowi obejrzenie nogi a sam niespodziewanie upada na krzesło. Lekarz stwierdził ukąszenie pająka. Horus miał świadomość zbliżającej się śmierci, dopytywał o życie Ramzesa. Nadeszli ministrowie. Horus zadawał pytania, czy spełnią oni jego żądania, jeśli sam poniesie śmierć. Rozkazy zostaną spełnione tylko wtedy, jeżeli edykty zostaną dotknięte pierścieniem przez przyszłego faraona. Horus ciągle się dopytywał, ile mu życia zostało. Niestety nikt nie nadchodził z pierścieniem. Lekarz zaczął odliczać, ile pozostało czasu a edykty zostały wręczone Horusowi. Wraz z upływem czasu Horus opuszczał po kolei edykty. Pozostawił jedynie ten dotyczący Bereniki. Nagle wbiegł zastępca arcykapłana, który ogłosił, że Ramzes ozdrowiał i chce jechać na lwy w towarzystwie Horusa. Niedoszły władca spoglądał w stronę klasztoru, po czym zmarł.