Bohater opowieści to skrzypek Ernesto Fosa, którego nazywaja Pavoncello – Pawik bo włosy ma tak ciemne że z odcieniem po
prostu fioletowym w ogóle był „szatańskiej urody” czarne oczy piękny z gracją. stracił posade, bo zapatrzył się na piękną blondynę w filharmonii i zagrał nie tak jak trzeba to go wywalili. Dostaje od kumpla bilety do muzeum i tam przy posągu jakiejś przepięknej gracji spotyka ową blondynę która ma fiołkowe oczy piekne włosy cere jak aksamit i białą(jednym słowem tak cudownie piękna że cho cho). Zaczynają rozmawiać. Laska zwie się Zinaida i jest Rosjanką ochajtną z jakimś starym rosyjskim dygnitarzem o imieniu Michel. Zinaida wpatrzona w Ernesto jak w obrazek. Poznaje go z mężem, zaprasza na obiad. Fosa często bywa u szczebieniewów(tak się nazywają) w wynajętej wilii. Graja razem z Panią zinaidą i w ogóle bardzo dobrze rozumieją, podziwiają. Pewnego razu fosa musiał zostać po jakimś balu (gdzie oczywiście wzbudzał zachwyt wszystkich pań) bo była burza a on nie maił czym wracać więc ulokowali go w jednym ze skrzydeł wilii. W nocy przyszła do niego Zina i zaczęli się kochać- a tu okazało się że laska, mimo, że mężatka jest dziewicą;P ale nic to zakochali się w sobie na zabój spotykali i w ogóle wielkie love. Pewnego razu zina przyszła do fosci i bardzo płakała a on nie wiedział dlaczego. Otóż na drugi dzień wyjechali z mężem do Rosji. Fosa się załamał. Poszedł do willi i się spytał o adres szczebieniewów, a gościu do którego ona należała (i który nota bene kochał się w zinie ale ona go nie chiała) powiedział mu że szczebieniewowie przyjechali do Włoch dlatego, że pan szebieniew nie może a potrzebuje potomka, a kiedy zina zaszła w ciążę to wyjechali. Fosa załamał się kompletnie. Ale ona go naprawde kochała (wczesniej mu opowiadala że wyszla za michela bo umorzyl dlugi ojca i musiala ratowac rodzinę od biedy), urodził im się syn, wysłała Ernestowi zdjęcie z napisem „pavoncello”. Przyszła wojna, służył w armii. Po wojnie rozmawiał z jakimś urzędnikiem moskiewskim i pytał i szczebieniewów. Okazało się , że w Rosji zastała ich rewolucja i zinę prawdopodobnie zarżnięto i nie ma o nich widu i słychu. Fosa idzie do muzeum i płacze przy posągu tancerki.