"Katarynka", nowela Bolesława Prusa, miała pierwodruk w "Kurierze Warszawskim" w 1880, wydana w "Szkicach i obrazkach", tom
1 (Warszawa 1885). Epizod z życia starego warszawsiego adwokata, sybaryty i egoisty, który przejęty nieszczęściem niewidomej dziewczynki, obserwowanej przez okno, rezygnuje z ciszy i spokoju, widząc, że muzyka, którą wykonuje kataryniarz sprawia dziecku radość, a co więcej postanawia zająć się losem dziewczynki. Nowela nosząca zarazem pewne cechy szkicu powieściowego skonstruowana została na zasadzie klasycznego motywu "podglądania". W "Katarynce" znalazło wyraz częste w twórczości Prusa współczucie dla nieszczęśliwych i upośledzonych oraz zainteresowanie tematem dziecka. Nowela została przełożona na kilka języków.
(źródło: Literatura polska. Przewodnik encyklopedyczny. Pod redakcją Juliana Krzyżanowskiego, od 1976 roku Czesława Hernasa. Warszawa 1984, autorka hasła: Janina Kulczycka-Saloni)