Ikar
Summary rating: 4 stars
3 Recenzja
Wizyty:
30
słów:
300
Opublikowano dnia: kwietnia 13, 2008
Na wstępie narrator opisuje obraz Breugla zatytułowany "Ikar". Spostrzega na nim wiele szczegółów takich jak człowiek, który łowi ryby, ludzi pracujących na polu czy statek płynący po morzu. Dostrzega także Ikara, który wpadł do wody i zaginął gdzieś w tym całym zamieszaniu. Zwraca uwagę na to, że śmierć śmiałka została pozostawiona bez żadnej reakcji tych wszystkich ludzi skupionych wokół. Jednak znalazł się jeden artysta, który utrwalił to na swoim obrazie. Obserwator zaczyna opowiadać o swoich przeżyciach z roku 1942 lub 1943. Wspomina letni wieczór, który zapadał nad warszawą, ludzi spieszących do domu przed godziną policyjną oraz miasto, które wydawało się być wolne od okupanta. Wydarzenia odbyły się na skrzyżowaniu ulic: Trębackiej i Krakowskiego Przedmieścia. Mieściły się tam także: przystanek tramwajowy, posąg Mickiewicz i kościół Karmelitów. W pewnej chwili obserwator dostrzega chłopca idącego w kierunku ulicy Bednarskiej, który wyszedł z tramwaju i czytając książkę stanął twarzą do ulicy. Nastolatek przez chwilę stał na wysepce nie zważając na potrącenia i pchnięcia innych przechodniów nadal czytając książkę. W pewnym momencie "Michał", jak go nazywał narrator, wszedł na jezdnię wprost pod nadjeżdżającą karetkę gestapo. Samochód wyminął chłopca i się zatrzymał. Otworzyły się drzwiczki i wysiadło dwóch gestapo. Jeden z nich wziął od chłopca kenkartę po czym podarł ją i zaprosił go do auta. Chłopak przez chwilę próbował się wyrwać, a potem grzecznie wsiadł do środka. Poza tym, że samochód zabrał chłopca to nic się nie zmieniło. Warszawa żyła dalej swoim życiem.