Nowela jest podzielona na dwie
części.
Część pierwsza dotyczy starszego pana Tomasza, który od 30 lat spaceruje w tym
samym miejscu. Autor opisuje jego młodość- Tomasz był mecenasem, obrońcą i cieszył się powodzeniem u kobiet, ale nikt nie potrafił go wyswatać ( pomimo prób). Był miłośnikiem sztuki i nienawidził kataryniarzy- płacił stróżom za ich wyganianie.
W
części drugiej pojawia się ośmioletnia,
niewidoma dziewczynka. Jest niewidoma, mieszkający naprzeciw niej Tomasz często ją obserwuje.
Pewnego dnia, pogrążony w pracy, słyszy kataryniarza. Chce go przegonić, ale dostrzega radość dzirewczynki słuchającej muzyki. Płaci kataryniarziowi za grę i zaczyna szukać w gazecie adresów okulistów.