CZY BÓG ISTNIEJE? cz III
Poznanie jedynego prawdziwego Boga
LUDZKOŚĆ niemal
od samego początku czci wiele bóstw. Na całym świecie jest ich tyle, że trudno ustalić dokładną liczbę — ale sięga ona milionów. Skoro przekonaliśmy się, że Bóg istnieje, musimy zadać sobie pytanie: Który ze wszystkich bogów czczonych na całej ziemi, teraz i w przeszłości, jest prawdziwym Bogiem? Z Biblii, z Ewangelii według Jana 17:3, wyraźnie wynika, że jest tylko jeden prawdziwy Bóg i że pozwala On się poznać: „To znaczy życie wieczne: ich poznawanie ciebie, jedynego prawdziwego Boga, oraz tego, któregoś posłał, Jezusa Chrystusa".
Imię wyróżniające Boga Rozsądny jest wniosek, że każdy osobowy bóg ma imię, które go odróżnia od
innych bogów, również jakoś nazywanych.
Imię to powinien sobie nadać raczej sam bóg, a nie jego czciciele. Kwestia ta wiąże się z zaskakującym faktem. Większość znanych religii przypisuje swym bogom imiona, natomiast Żydzi i główne kościoły chrześcijaństwa nie wyróżniają w ten sposób czczonego przez siebie boga. Posługują się za to takimi tytułami, jak Pan, Bóg, Wszechmocny i Ojciec.
W publikacji Theology (Teologia) David Clines oświadczył: „Mniej więcej między piątym a drugim stuleciem p.n.e. Bogu przytrafił się tragiczny wypadek: stracił imię. Mówiąc dokładniej, Żydzi przestali nazywać Boga osobistym imieniem Jahwe, zaczęli zaś określać Go różnymi peryfrazami: Bóg, Pan, Imię, Święty, Obecność, a także Miejsce. Nawet jeśli w tekście biblijnym występowało imię Jahwe, czytający zastępowali je słowem Adonaj. Po ostatecznym zburzeniu świątyni ustały również rzadkie obrzędy, podczas których używano tego imienia, toteż jego wymowa poszła w zapomnienie". Nikt jednak nie może stanowczo orzec, kiedy ortodoksyjni Żydzi przestali wymawiać głośno imię Boże i zaczęli zastępować je hebrajskimi słowami oznaczającymi Boga i Pana Wszechwładnego. A zatem chcąc się dowiedzieć, kto jest „jedynym prawdziwym Bogiem", trzeba przede wszystkim poznać Jego imię. Ustalenie tego nie jest wcale trudne, gdyż imię Boga Wszechmocnego, Stwórcy, zostało jasno i wyraźnie przedstawione w Psalmie 83:18: „Aby wiedziano, że ty, który masz na imię Jehowa, ty sam jesteś Najwyższym nad całą ziemią".
Jehowa CZY Jahwe? W Przekładzie Nowego Świata oraz w innych tłumaczeniach Biblii pojawia się imię Jehowa, lecz niektórzy są zdania, że powinno się mówić Jahwe. Która wersja jest poprawna? Najstarsze manuskrypty biblijne napisano po hebrajsku. W Pismach Hebrajskich imię Boże występuje prawie 7000 razy w postaci czterech spółgłosek — JHWH. To czterospółgłoskowe słowo powszechnie nazywa się tetragramem, od dwóch greckich wyrazów oznaczających „cztery litery". Ponieważ wczesne teksty hebrajskie składały się z samych spółgłosek i nie miały samogłosek, będących wskazówką dla czytającego, trudno ustalić poprawną wymowę. To, czy tetragram należy odczytywać Jahwe, czy Jehowa, zależy od samogłosek wstawionych przez czytelnika między wspomniane cztery spółgłoski. Obecnie wielu hebraistów opowiada się za formą Jahwe. Chcąc jednak być konsekwentnym, należałoby wybrać formę Jehowa. Dlaczego? Jest ona od stuleci znana w różnych językach. Jej przeciwnicy powinni też protestować przeciw używaniu takich powszechnie akceptowanych imion, jak Jeremiasz, a nawet Jezus. Imię Jeremiasz zgodnie z oryginalną wymową hebrajską powinno brzmieć Jirmejáh lub Jirmejáhu, a Jezus należałoby zmienić na Jeszúa‛ (po hebrajsku) lub Iesoús (po grecku). Wielu badaczy Biblii, łącznie ze Świadkami Jehowy, woli więc konsekwentnie używać dobrze znanego w języku polskim imienia Jehowa oraz jego odpowiedników w innych językach
A czy to takie ważne
Więcej recenzji na temat BÓG - CZY ISTNIEJE? cz III