Piąta część sagi o wiedźminie Geralcie z Rivii to dziełko w nurcie polskiej fantastyki, które odbiega od
czterech poprzednich części zarówno pod wzgledem stylu literackiego, jak i charakterystyki postaci. Autor widocznie poszukiwał niebanalnego zakończenia i w pewnym sensie zamierzony cel osiągnął. Finały niektórych wątków są dosyć naiwne, ale książkę czyta się "jednym tchem" i każdy miłośnik twórczości A. Sapkowskiego nie będzie zawiedziony.
Pani Jeziora nie jest pozbawiona humoru, przemocy, typowych ludzkich emocji i, oczywiście, erotyki. Tym samym jest bliższa czytelnikowi od np. baśniowego stylu powieści Tolkiena. Polecam tą pozycję literacką, tak jak i całą sagę.