Saga dzieje się w 1905 roku w Norwegii, w stolicy kraju - Kristiani, na osiedlu robotniczym Sagene. Bestseller opowiada o
młodej, osiemnastoletniej dziewczynie Elis Lovlien, która jest prządką w przędzalni Nedre Voien. Opiekuje
się ona młodszym rodzeństwem: Hildą – szesnastoletnia pomocnicą w przędzalni, Krystianem – chłopcem twardym i zamkniętym w sobie oraz Pederem – wychudzonym, drobnym i bardzo wrażliwym ośmiolatkiem. Matka dziewczyny Jensine pochodzi z rodziny robotniczej z Ulefoss, jest prawa i religijna. Choruje jednak na suchoty. Ojciec to były marynarz, którego żyłach płynie indiańska krew. Teraz to pijak prawie niebywający w
domu. Elis nie może na nikogo liczyć i sama musi utrzymywać dom oraz trójkę rodzeństwa. Jej życie jest ciężką harówką, ale ma również swoje uroki, bowiem Elis jest zakochana w chłopaku z sąsiedztwa. Jest nim Johan Thoresen, który mieszka piętro niżej w tej samej czynszówce w Andersengarden. Stanowi on dla niej jedyne oparcie i pomaga jej jak tylko zdoła. Johan opiekuje się również swoją siostrą Anną, która sparaliżowana po chorobie leży w domu. Któregoś dnia Elis znajduje na ulicy złotą broszkę. Chce zanieść ją na komisariat policji ale boi się, iż może zostać posądzona o jej kradzież. Oddaje, więc broszkę Johanowi, a on obiecuje się zająć tą sprawą. Hilda zachodzi w ciążę. Okazuje się, iż ojcem dziecka jest Paulsen, majster z przędzalni, podstarzały, otyły wdowiec mieszkający na wzgórzu Aker. Dziewczyna zaczyna znosić do domu prezenty od niego. Wszyscy się dziwią, że nie straciła pracy. Johan zabiera Elis na tańce do pobliskiego pubu. Tam jednak spotykają pijanego ojca dziewczyny w towarzystwie dziwek. Johan odprowadza zasmuconą dziewczynę do domu. Gdy już wszyscy leżą w łóżkach ojciec wraca i zaprasza towarzyszy do izby. Rozwścieczona Elis przypomina ojcu, iż w sąsiednim pomieszczeniu leży chora matka. Ten bije ją. Nagle wpada Johan i wyrzuca ojca i kompanów z domu i wraca pocieszyć Elis. Nazajutrz dowiadują się, iż ciało ojca dziewczyny znaleziono pobliskiej rzece, prawdopodobnie pijany poślizgnął się na oblodzonym brzegu. Elis martwi się o Pedera, chłopiec marznie, bowiem ma dziury w butach. Elis wybiera się do Świątyni, aby poprosić kogoś z Armii Zbawienia o obuwie dla brata. Poznaje tam Emanuela Ringstada. Zwierza mu się ze wszystkich swoich kłopotów a on odprowadza ją do domu. Gdy opowiada o tym Johanowi, ten jest zazdrosny. Nadchodzi dzień pogrzebu ojca, jest jest cicho, nie brzmi muzyka, gdyż rodziny nie stać an opłacenie dzwonnika. Nagle cisze przerywa śpiew. To Emanuel odśpiewuje psalm pożegnalny. Któregoś dnia, gdy Elis wraca do domu słyszy z mieszkania Johana podniesione głosy. Okazuje się, że to konstable. Johan zostaje aresztowany. Elis uważa, iż został on oskarżony o spowodowanie śmierci jej ojca.