Znajdź
×

Zarejestruj się

Użyj swojego profilu na Facebook, żeby szybciej się zarejestrować

albo

Załóż konto na Schvoong wpisując dane

Jesteś zarejestrowany? Zaloguj się!
×

Zaloguj się

Zaloguj się używając konta na Facebook

albo

Nie jesteś zarejestrowany? Zarejestruj się!
×

Zarejestruj się

Użyj swojego profilu na Facebook, żeby szybciej się zarejestrować

albo

Zaloguj się

Zaloguj się używając konta na Facebook

Strona główna Shvoong>Książki>Poezja>Francesco Petrarka- Sonet 90- streszczenie, analiza, interpretacja

Francesco Petrarka- Sonet 90- streszczenie, analiza, interpretacja

książki Streszczenie   według:empiryczna     Autor : Francesco Petrarka
ª
 

Sonet 90 Francesco Petrarki rozpoczynają słowa „Były to włosy złote (...)”. Utwór tan, jak z reszta cały cykl sonetów, w całości poświęcony został Laurze. Można więc odszukać w sonecie obraz kobiety doskonałej. Dwie pierwsze zwrotki mają charakter opisowy i związane są przede wszystkim z wyglądem Laury. Kobieta została przedstawiona jako piękna blondynka o długich, kręconych włosach. Powoduje to skojarzenie jej z jasnym i łagodnym aniołem. Skojarzenie to jest tym bardziej uprawnione, że poeta przywołuje obraz swojej ukochanej już po jej śmierci. W drugiej czterowersowej strofie wygląd zewnętrzny bliskiej sercu kobiety zostaje wzbogacony o cechy charakteru. Na pierwszy plan wysuwają się uczucia podmiotu mówiącego w utworze, w który na samo wspomnienie widoku pięknej Laury odnawia się ślad dawnej płomiennej miłości. W następnych dwóch zwrotkach, zgodnie z ustalonym schematem sonetu, prym wiodą się refleksje. Osoba mówiąca w wierszu wspomina zachowanie Laury przy czym wyraźnie idealizuje jej obraz. Dla „ja” lirycznego, Laura była aniołem i dlatego w takiej właśnie postaci zachowa ja w swojej pamięci. Idealizacja dziewczyny spowodowana jest miłością i poczuciem straty.

Ostatnia tercyna podkreśla siłę uczucia osoby mówiącej w sonecie, które jednak paradoksalnie nie gaśnie wraz ze śmiercią ukochanej. Laura była światłem życia podmiotu lirycznego. Sprawia to, to, iż żywy jej obraz pozostaje zarówno w jego pamięci, jak i w sercu. Ukochana odeszła, mimo to zadana rana – symbol ciągle aktualnej, ale i bolesnej, bo niespełnionej miłości – nie może się zagoić.

/* Style Definitions */ table.MsoNormalTable { mso-style-parent: ""; line-height:115%; font-size:11.0pt; font-family:"Calibri","sans-serif"; mso-fareast-font-family:"TimesNew Roman";}
Opublikowano dnia: 23 lutego, 2013   
Proszę oceń : 1 2 3 4 5
Tłumacz Wyślij Odnośnik Drukuj
X

.