Znajdź
×

Zarejestruj się

Użyj swojego profilu na Facebook, żeby szybciej się zarejestrować

albo

Załóż konto na Schvoong wpisując dane

Jesteś zarejestrowany? Zaloguj się!
×

Zaloguj się

Zaloguj się używając konta na Facebook

albo

Nie jesteś zarejestrowany? Zarejestruj się!
×

Zarejestruj się

Użyj swojego profilu na Facebook, żeby szybciej się zarejestrować

albo

Zaloguj się

Zaloguj się używając konta na Facebook

Strona główna Shvoong>Książki>Poezja>Stepy akremańskie- streszczenie, analiza i interpretacja

Stepy akremańskie- streszczenie, analiza i interpretacja

książki Streszczenie   według:empiryczna     Autor : Adam Mickiewicz
ª
 
Stepy akermańskie
Sonety krymskie to cykl 18 utworów. Adam Mickiewicz napisał je w latach 1825-1826 wczasie podróży po Krymie i po jej zakończeniu. Zbiór sonetów rozpoczyna sonet pt. "Stepy akermańskie". Pierwsze dwie strofy opisują spowite mrokiem stepy. Jest on ogromny. Trawy, które kołysza się na wietzre i przypominają morze sprawiają, żę step porównany zostaje do oceanu. Oprócz traw widać też ogromne ilości kwiatów i kzrewów. Trudno dostrzec droge lub grobowy kopiec, który spełniałby role punktu orientacyjnego. Niebo usłane jest gwiazdami, a w dali błyszczy wstega Dniestru. Kolejne dwie zwrotki dotyczą ciszy. Wśród niej słyszać szum lecących żurawi i kołyszące sie motyle. Można nawet usłyszeć szelest węża pełzajacego wśród traw. W tej bezmiernej ciszy pomiot liryczny pragnie usłyszeć głos z kraju, z aktórym tęskni. Jednka wysiłek i nadzieja nie przynoszą rezultatu. Nie słychać żadnego głosu. Podróż do ojczyzny okazuje się niemożliwa. Wędrowiec dalej skazany jest na tułaczkę.

Stepy akermańskie
Sonety krymskie to cykl 18 utworów. Adam Mickiewicz napisał je w latach 1825-1826 wczasie podróży po Krymie i po jej zakończeniu.
Zbiór sonetów rozpoczyna sonet pt. "Stepy akermańskie". Pierwsze dwie strofy opisują spowite mrokiem stepy. Jest on ogromny. Trawy, które kołysza się na wietzre i przypominają morze sprawiają, żę step porównany zostaje do oceanu. Oprócz traw widać też ogromne ilości kwiatów i kzrewów. Trudno dostrzec droge lub grobowy kopiec, który spełniałby role punktu orientacyjnego. Niebo usłane jest gwiazdami, a w dali błyszczy wstega Dniestru. Kolejne dwie zwrotki dotyczą ciszy. Wśród niej słyszać szum lecących żurawi i kołyszące sie motyle. Można nawet usłyszeć szelest węża pełzajacego wśród traw. W tej bezmiernej ciszy pomiot liryczny pragnie usłyszeć głos z kraju, z aktórym tęskni. Jednka wysiłek i nadzieja nie przynoszą rezultatu. Nie słychać żadnego głosu. Podróż do ojczyzny okazuje się niemożliwa. Wędrowiec dalej skazany jest na tułaczkę.
Opublikowano dnia: 09 lutego, 2012   
Proszę oceń : 1 2 3 4 5
Tłumacz Wyślij Odnośnik Drukuj
X

.