Znajdź
×

Zarejestruj się

Użyj swojego profilu na Facebook, żeby szybciej się zarejestrować

albo

Załóż konto na Schvoong wpisując dane

Jesteś zarejestrowany? Zaloguj się!
×

Zaloguj się

Zaloguj się używając konta na Facebook

albo

Nie jesteś zarejestrowany? Zarejestruj się!
×

Zarejestruj się

Użyj swojego profilu na Facebook, żeby szybciej się zarejestrować

albo

Zaloguj się

Zaloguj się używając konta na Facebook

Strona główna Shvoong>Książki>Poezja>Z. Herbert "Dusza pana Cogito"-analiza i interpretacja wiersza

Z. Herbert "Dusza pana Cogito"-analiza i interpretacja wiersza

książki Streszczenie   według:empiryczna     Autor : Z. Herbert
ª
 

Słowo „dusza” znajdujące sie w tytule wiersza Herberta to wyraz wieloznaczny. W ujęciu religijnym bowiem oznacza ono niematerialny i nieśmiertelny pierwiastek, który ożywia ciało i opuszcza je w chwili śmierci. Ponadto oznacza tez ogół właściwości psychicznych człowieka. Odzwierciedla ludzką psychikę, świadomość. Dwa pierwsze fragmenty utworu odwołują się do pierwszego z przywołanych przez autora znaczeń. Jest tu bowiem mowa o duszy. Wiersz Zbigniewa Herberta jest refleksją nad duszą. To rozmyslania nad świadomością wewnętrzną, sumieniem człowieka. Pan Cogito ukazany zostaje w dwóch sytuacjach. W wierszu pojawia sie z duszą i bez. Takie ujecie pokrywa się z przeciwstawieniem dawniej - dzisiaj.

Według podmiotu lirycznego więc ozbawić kogoś duszy to jak odebrać mu człowieczeństwo, wrażliwość, sumienie. Zabrać to, co odróżnia go od pozostałych żywych istot. Jest to gwarant ludzkiej wyjątkowości. To coś co człowiek posiada najcenniejszego w swej egzystencji. Opozycja „dawniej - dzisiaj” dowodzi, że tytułowy bohater, czyli pan Cogito dokładnie widzi różnicę pomiędzy przeszłością a teraźniejszością. Dawniej człowiek miał duszę. Towarzyszyła mu ona aż do ostatniego tchnienia. Czasy współczesne jednak pozbawiają człowieka tego, co najważniejsze.Zacierają granice między dobrem i złem. W swej deformacji z kłamstwa i obłudy czynią cnotę. Mało tego pozbawiają wrażliwości na potrzeby innych. Wreszcie nawet czynią z ludzi egoistów i tchórzów.

Zbigniew Herbert nie chwali jednak bezkrytycznie przeszłości. W pełni dostrzega jej wady. Widzi jednak też w niej źródło wielu pozytywnych i godnych naśladowania wzorców.

Poeta pisze o owej sytuacji z pewnym dystansem i ironią. Pokazuje, jak puste moga byc próby współczesnego człowieka, by „zachować duszę”. Jednocześnie, ukazując stany emocjonalne bohatera, który pozbawiony jest duszy. To własnie niepewność, zagubienie, wyczekiwanie, pokazuje ,jak wazne jest pielęgnowanie swojej indywidualności i osobowości. Otwarcie okreslając uczucia pana Cogito wobec duszy, podmiot liryczny stosuje wiele wyrazów bliskoznacznych takich jak: "dobrze”, „tkliwie”, „z czułością”.

Opublikowano dnia: 30 lipca, 2011   
Proszę oceń : 1 2 3 4 5
Tłumacz Wyślij Odnośnik Drukuj
X

.