Znajdź
×

Zarejestruj się

Użyj swojego profilu na Facebook, żeby szybciej się zarejestrować

albo

Załóż konto na Schvoong wpisując dane

Jesteś zarejestrowany? Zaloguj się!
×

Zaloguj się

Zaloguj się używając konta na Facebook

albo

Nie jesteś zarejestrowany? Zarejestruj się!
×

Zarejestruj się

Użyj swojego profilu na Facebook, żeby szybciej się zarejestrować

albo

Zaloguj się

Zaloguj się używając konta na Facebook

Strona główna Shvoong>Książki>Poezja>Renesansowa koncepcja człowieka w utworach Jana Kochanowskiego

Renesansowa koncepcja człowieka w utworach Jana Kochanowskiego

artykułu Streszczenie   według:Adrian2323    
ª
 
Jan Kochanowski jest jednym z najwybitniejszych poetów polskiego renesansu, żyjącym w XVI w. Swoje „Pieśni” tworzył przez około 20 lat swojego życia. W „Pieśni XIX” i w „Pieśni XII” zawarł własną koncepcje losu ludzkiego i jego celu. Poeta uważa, że człowiek powinien żyć godnie i w zgodzie z własnym sumieniem. Nie powinno się także ograniczać tylko do życia dla siebie, obowiązkiem człowieka jest niesienie pomocy innym. W obu utworach Kochanowski pisze też o cnocie, która według niego jest umiejętnością odnalezienia się w otaczającej rzeczywistości.
„Pieśń o dobrej sławie” mówi o przemijaniu i egzystencji człowieka. Poeta uważa, że człowiek powinien przez cale swoje życie budować własne dobre imię, ponieważ jest to jedyne, co zostanie po jego śmierci. Każdy z nas powinien jak najlepiej służyć ojczyźnie wykorzystując swoje umiejętności. Jesteśmy przeznaczeni do robienia tego, co potrafimy najlepiej. Według Kochanowskiego życie zgodne z własnymi przekonaniami i własnym sumieniem jest nagrodą samą w sobie i powinno być celem każdego z nas. Człowiek powinien w życiu kierować się własnym rozumem i podporządkować swoje życie pewnym wartościom, według których będzie żył i kierował swoim życiem zgodnie z wolą bożą. Nie powinno być w nim miejsca na pokusy, zazdrość. W swoim postępowaniu należy też dbać o poszanowanie prawa i wolności, zarówno swojej jak i innych ludzi. W „Pieśni XIX” Kochanowski wyraźnie nawiązuje do filozofii stoików, dla których cnotą było całkowite poznanie praw natury i podporządkowanie się im. Prawdziwie cnotliwy człowiek to ten, który niczego nie pragnie, ale i niczego się nie lęka.
Jednym z przykładów kierowania się w stronę cnót antycznych przez Kochanowskiego jest „Pieśń o cnocie”. Poeta twierdzi, że cnota jest jedną z najważniejszych wartości w życiu człowieka. Tylko ona może zapewnić mu szczęśliwe życie na ziemi. Jednak ważne jest też pilnowanie się, aby tej cnoty nie utracić, ponieważ wiele jest w życiu pokus, które stanowią przeszkodę dla szlachetnego życia. Życie człowieka powinno być cnotliwe, ponieważ, może być naśladowane przez innych. Poeta ostrzega też ludzi żyjących moralnie, aby nie popadali w pychę i nie domagali się nagrody za swoje uczynki. Cnota jest dobrem niewymienialnym i nie można oczekiwać za nią żadnego wyróżnienia. Człowiek ma prawo do używania życia jednak nie może zatracić w sobie wartości moralnych i humanistycznych. Powinien być jednocześnie szczęśliwy i mieć dobre sumienie. W „Pieśni o cnocie” Kochanowski wyraża też przekonanie, że każdy człowiek cnotliwy w swoich czynach kieruje się dobrem ojczyzny. Musi też wykazywać się takimi cechami jak honor, męstwo, sprawiedliwość. Życie w cnocie nakłada obowiązek niesienia pomocy innym ludziom i państwu.
Jan Kochanowski w swoich pieśniach zawarł własną koncepcję losu człowieka. Jest ona całkowicie zgodnie z innymi ideałami renesansowymi i nawiązuje do antycznych filozofii. W jego przekonaniu każdy człowiek powinien dążyć do osiągnięcia w życiu cnoty. Ma ona oznacza szczęśliwe życie w zgodzie z własnym sumieniem i przekonaniami i powstrzymywanie się od pokus. Poeta zwraca też uwagę na patriotyzm. Człowiek powinien podporządkować swoje życie dobru ojczyzny i innych ludzi. Nie może być mowy o egoizmie, należy dbać o poszanowanie wspólnej tradycji i dziedzictwa. Utwory J. Kochanowskiego można doskonale odnieść do współczesnego świata. Ludzie dzisiejszej epoki, którym brak jest dobrych wzorców, zapomnieli o wspólnych obowiązkach wobec innych jako społeczności ludzkiej. Mało, kogo interesują problemy obcych ludzi, ponieważ każdy jest zapatrzony tylko we własne życie i nie dostrzega tego, co go otacza. O tym właśnie pisze w swych wierszach J. Kochanowski. Aby zostać cnotliwym człowiekiem i osiągnąć szczęście należy pamiętać, że jesteśmy członkami wielkiej grupy społecznej, jaką jest naród i każdy z nas powinien dbać o dobro Ojczyzny i swoich bliźnich.

Opublikowano dnia: 23 marca, 2011   
Proszę oceń : 1 2 3 4 5
  1. Odpowiedz   Pytanie  :    zajebiste ^^ Zobacz wszystkie
Tłumacz Wyślij Odnośnik Drukuj
X

.