Znajdź
×

Zarejestruj się

Użyj swojego profilu na Facebook, żeby szybciej się zarejestrować

albo

Załóż konto na Schvoong wpisując dane

Jesteś zarejestrowany? Zaloguj się!
×

Zaloguj się

Zaloguj się używając konta na Facebook

albo

Nie jesteś zarejestrowany? Zarejestruj się!
×

Zarejestruj się

Użyj swojego profilu na Facebook, żeby szybciej się zarejestrować

albo

Zaloguj się

Zaloguj się używając konta na Facebook

Strona główna Shvoong>Książki>Poezja>Leopold Staff "Deszcz jesienny"- analiza i interpretacja utwotru

Leopold Staff "Deszcz jesienny"- analiza i interpretacja utwotru

książki Streszczenie   według:empiryczna     Autor : Leopold Staff
ª
 
Wiersz pochodzi z tomu "Dzień duszy" z 1903r. strukturą organizującą tekst jest refren zbudowany dzięki współbrzmieniom fonicznym, nagromadzeniu głosek "sz", "cz", które oddają dźwięki kropli deszczu wypełniajacego całą przestrzeń. Poza instrumentacja głoskową wystepuje również eufonia: uporzadkowane samogłoski a, u oraz o, spółgłoski sz oraz cz. Melancholijny, depresyjny nastrój tworzą: jesień, dżdżysta pogoda, miarowe uderzanie w okno kropli deszczu. W utworze ukazane zostały trzy obrazy poetyckie.
1.Mary wieczornych snów przemierzają pustkowie, szukają miejsca na groby, nikną w ciemnej dali, płaczą nad swym nędznym życiem. Wędrówka mar to symbol ludzkiego życia, które jest pełne cierpień i kończy się śmiercią. Mary przypominają o tym, co utracone, ewokują nastrój grozy, ciemności, przywołują motyw śmierci.
2.Żal i smutek wynika z doświadczeń z całego życia. Poczucie nieszczęścia potęguje ciąg skojarzeń: śmierć nędzarza, pożar zagrody wieśniaczej, śmierć dzieci w ogniu. Pojawiają się też motywy opuszczenia, osamotnienia, niespełnionych uczuć, pogrzebu, nieszczęść, cierpień.
3. szatan zmienił piękny ogród w szarą pustynię, płacze nad własnym dziełem, może to być symbol spustoszonego wnętrza, zmarnowanych wartości. Szatan zawładnął sercem podmiotu lirycznego, siejąc w nim trwogę i myśl o śmierci. sam zaś przerażony swym dziełem kładzie się na pustyni. Ogród w poezji staje się często motywem ludzkiej duszy.

Jest to wiersz sylabotoniczny, występuje nie tylko zgodność co do sylab (12), ale tez i co do akcentów. Każdy wers podzielony jest na 4 stopy akcentowe amfibrachiczne.
Opublikowano dnia: 28 sierpnia, 2010   
Proszę oceń : 1 2 3 4 5
Tłumacz Wyślij Odnośnik Drukuj
X

.