Jeszcze jeden głęboki wiersz o dziecku. Czuje się w nim ból i współczucie dla ubóstwa, ale też zachwyt dla dziecięcej
wyobraźni, którą broni się ono przed szarością życia.
Kim jest bohater wiersza „ Kieszeń”? Co o nim można powiedzieć na podstawie wiersza?
Bohaterem jest dziecko wielkomiejskiej nędzy, ogromnych kamienic, w których tłoczą się ludzie. Bieda powoduje swary, kłótnie, opryskliwe odnoszenie się do siebie..
Dziecko z dzielnic nędzy nie zna ogrodów czy baśni. Przesiaduje w wilgotnej, stęchłej sieni. Bawi się skrawkami sznurka, odpryskami szkiełka, zardzewiałym piórem, resztkami kolorowych kredek. Lecz dziecko ma swe marzenia, swą wyobraźnię, dzięki której szarą rzeczywistość zamienia w piękno. Ilu wielkich malarzy czy kompozytorów wywodzi się właśnie z takich zatłoczonych kamienic! Ilu wybitnych uczonych tworzyło swe dzieła techniki, aby wyrwać się z biedy!
W wierszu Staffa tkwi przekonanie, że świat można zmienić, można uczynić lepszym. I zrobią to ci, którzy potrafią marzenia przemienić w czyn. To właśnie dziecko namaluje pejzaż, który nas zachwyci, to dziecko kiedyś skomponuje utwór muzyczny, to dziecko dokona kiedyś wynalazku. Poeta wierzy w to. I my, czytelnicy, również.
.
Wiele zachodzi podobieństw pomiędzy wierszem „ Gęsiarka” i „Kieszeń”. W obu bohaterem utworu jest dziecko. Oba wyrażają współczucie dla losu dziecka. W obu wiele jest serdeczności. Oba wiersze zawierają opis sytuacji, opis malarski i poetyczny zarazem. W „ „Kieszeni” odczuwamy ciasnotę i zaduch sieni, zatłoczonego domu, w którym ludzie się nienawidzą, w którym dziecku nikt nie potrafi okazać serca.