Tematem wiersza Miłosza są tyrańskie rządy i odpowiedzialność za nie. Podmiotem lirycznym wiersza jest poeta, który
jest świadkiem ludzkiej krzywdy i osobą zobowiązaną do przekazywania prawdy o cierpieniu. Adresatem jest tyran – człowiek, który wymaga bezwzględnego podporządkowania, absolutnego posłuszeństwa i uległości. Tyran krzywdzi ludzi zwykłych, szarych, bezbronnych. Może to czynić bezkarnie ponieważ ma władzę. Ukrywa się wśród ludzi podłych, którzy tworzą krąg, w którym czuje się bezpieczny (jest tchórzem).
Ludzie z otoczenia tyrana boją się o swoje życie. Pochlebiają władcy, są zdolni do każdego kłamstwa, do każdej podłości bo zaślepiają ich doraźne korzyści płynące z łaski tyrana. Poeta broni wartości, którym tyrania zaprzecza, broni prawdy, zasad moralnych, godności życia ludzkiego
Wiersz stylizowany jest na proroctwo biblijne. Poeta w wierszu pełni rolę proroka, przepowiada upadek tyrana, ponieważ jego rządy są oparte na fałszu, kłamstwie i krzywdzie ludzkiej. W imię prawdy może zginąć, jego dzieło podejmie następny twórca. Prawda oparta na Biblii jest wartością bezwzględną i w końcu zwycięży.
Wiersz „Który skrzywdziłeś…” jest przykładem liryki zwrotu do adresata, zwanej także liryką apelu. Nadawca w sposób bezpośredni zwraca się do tyrana, którego ostrzega przed skutkami moralnymi i historycznymi wprowadzonego terroru. Jego słowa zawierają również apel o poprawę.
Utwór ten ma charakter liryki refleksyjnej. Wpływa na to zwrócenie uwagi odbiorców na zło i zbrodnicze skutki wprowadzenia tyranii.
Poeta określa w sposób jasny i jednoznaczny swój świat wartości humanistycznych, do których zalicza: wolność, sprawiedliwość, miłosierdzie, prawdę i skromność. Przeciwstawia się antywartościom będącymi cechami tyrana: przemoc, pogarda dla prostych ludzi, próżność, samouwielbienie, pychę dyktatorów.