Przeszły ciężkie chmury,
odsłoniły błękit na kilka chwil,
jaskrawy blask poraził oczy
bezskutecznie wpatrzone w dal
Ptak obdarzony tajemnicą lotu
przeciął pasek powietrznej przestrzeni,
szybując niezbyt wysoko
był jak myśl zawieszona
między niebem a ziemią.
Blask zapowiadał nadejście mroku
w chłód nocy kusząco zapraszał
w odwieczną zmienność ,
od ktorej nie ma odwrotu .
heraklitowskie panta rhei jest wspólrzędną czasu i przestrzeni. , za pomocą której można obliczyc prędkość myśli przekraczającej światło. Jednak kierunek ruchu wyznaczony jest przez mrok, czyli przestrzeń światła pozbawioną .
Więcej recenzji na temat Natura