Utwór powstał prawdopodobnie w XI wieku. Jest to poemat epicki, który opowiada dzieje wojennej wyprawy Karola Wielkiego,
króla Franków. Wyprawa ta miała miejsce w roku 778 i miała na celu
zdobycie Hiszpanii zajętej wówczas przez niewiernych - Saracenów. W utworze opisane jest zwycięstwo nad poganami i tragiczna klęska
tylnej straży armii chrześcijańskiej, która w drodze powrotnej do Francji została zaatakowana i - po bohaterskiej obronie - wycięta w pień. W tej bitwie zginął kwiat rycerstwa frankońskiego z hrabia Rolandem - siostrzeńcem władcy i głównym bohaterem poematu - na czele. Dalsza część utworu opisuje powrót Karola do Hiszpanii, zdobycie przez niego Saragossy i pomszczenie klęski swojej tylnej straży.Dzieło należy do gatunku średniowiecznych pieśni, opiewających bohaterskie czyny - "chanson de geste" ("pieśń o czynach").Utwór ukazuje jeden z wzorców osobowych epoki -
ideał rycerza. Roland jest uosobieniem szlachetności, waleczności, męstwa, umiłowania ojczyzny i króla oraz wierności Kościołowi.
Więcej recenzji na temat Pieśń o Rolandzie