-wiersz jest bezpośrednim zwrotem do Wioski
-podmiot pyta o współczucie dla Wioski, które zawsze okazuje natura, to
ona śle jej pod nogi tęczowe blaski, gdy zachodzi słońce, budzi kosarzy o świcie, stoi z nią razem w cieniu niedoli, towarzyszy wszelkim krzywdom ludzi ‘z nizin’
-Konopnicka pokazuje
świat przeniknięty poczuciem krzywdy, niesprawiedliwości
-sposobem na wejście w ten świat jest postaw współodczuwania, która każe patrzeć na przyrodę oczami chłopa
-niedola, łzy, cień to wizja polskiej wsi, która
będzie trwać dotąd, aż ‘zapłonie słońce wolności”-pojawia się zatem na końcu zapowiedź odmiany, iskierka nadziei