Tytuł: Ptaszek, dzwonek i ja
Autor: Misuzu Kaneko
Wydawnictwo: Waneko
Okładka: miękka
Stron: 100
Papier:
kredowy
Cena: 15,90zł
Jakiś czas temu jedno z największych rodzimych wydawnictw oferujących mangi, zachęcone sukcesem książki „Świat z papieru i stali – okruchy Japonii” postanowiło wypuścić na rynek kolejne swoje dziecko. Jest to zbiór przepięknych wierszy nieżyjącej poetki Misuzu Kaneko. Ja również, zachęcony pozytywną oceną artykułu pierwszej z książek, postanowiłem zamieścić recenzję następnej.
Może o samej autorce słów kilka. Urodzona jedenastego kwietnia 1903r. w rybackiej wiosce Senzaki (dzisiejsze Nagato, prefektura Yamaguchi) od małego przejawiała wielki talent poetycki. Jednak jej życie nie potoczyło się tak, jakby sobie tego życzyła. Rozwiodła się z mężem, który pozwolił jej zabrać dzieci. Potem jednak zmienił zdanie i zażądał opieki nad potomstwem. Na znak protestu Kaneko popełniła samobójstwo, pisząc wcześniej list, w którym prosiła męża, aby pozwolił jej matce wziąć dzieci.
Już za życia Misuzu cieszyła się ogromną sławą jako autorka wierszy dla dzieci (choć moim zdaniem jej
wiersze są dużo głębsze niż te dla maluchów), więc jej śmierć, która miała miejsce dziesiątego marca 1930r. odbiła się dużym echem w poetyckim świecie. W 1982r. odnalezione zostały trzy notatniki wypełnione dziełami Kaneko. Obecnie wszystkie rękodzieła można obejrzeć w Nagato, w muzeum poświęconym autorce.
Przejdźmy teraz do głównego tematu tego artykułu, czyli wierszy. Przyznam się, że zapoznając się z tą książką popełniłem jeden zasadniczy błąd. Otóż czytałem ją zaraz po jej zakupieniu, podczas jazdy, na szybko. Stanowczo odradzam. Tu trzeba wczuć się w swoisty klimat, który ciężko wychwycić w wyżej opisanej sytuacji. Dopiero po pewnym czasie udało mi się nieco wyciszyć i skupić tylko na słowach układających się w prześliczne zdania, a potem całe wiersze.
Utwory są, zgodnie z zapowiedzią zamieszczoną na końcu książki, przepełnione ciepłem, delikatnością. Pokazują świat z typową dla dzieci wrażliwością i poczuciem piękna otaczającego nas świata. Poetka zachwyca się zwykłymi, codziennymi czynnościami i zjawiskami, których świadkiem jest bardzo często. Są to gołębie gruchające na okapie sklepu warzywnego, oranie pola koniczyny i wiele innych. Łatwo można się rozczulić i spojrzeć na świat łaskawszym okiem.
Choć wiersze są specyficzną formą literacką (czyta się je powoli, analizując długi czas), książeczkę czyta się z fascynacją, nie chcąc oderwać oczu od kartek i przechodząc do kolejnych liryków. Oczywiście, jeśli ktoś jednak woli w ciszy i spokoju pozachwycać się długi czas, także jest to możliwe.
Warto omówić też wydanie książeczki. Ładny, kredowy papier, miękka, biała okładka ze ślicznym zdjęciem przedstawiającym japońską lalkę. Co do okładki, gdy ją zobaczyłem, rozbawił mnie pewien drobny szczegół. Otóż wspomniana przeze mnie fotografia ma ramkę w postaci białych listków. Są to te same listki, które znaleźć można na okładce „Światu z papieru i stali”. To taki drobny szczegół. Chciałbym zwrócić uwagę na kolor biały, często powtarzający się w wydaniu. Jeśli dobrze interpretuję zamysł redaktorów, oznaczać on miał dziecięcą niewinność, czystość, prostotę i urok, którym odznaczają się wiersze Kaneko.
W środku miłe dla oka obrazki zdobią utwory zmarłej poetki. Obok polskich liter znajdują się oryginalne zapisy wszystkich dzieł Misuzu. Jest to bardzo miły dla oka element i gratka dla ludzi mogących się pochwalić znajomością języka japońskiego.
Gorąco polecam wszystkim ludziom, nie tylko zafascynowanym Japonią i sztuką rodem z tego kraju i nie tylko wielbicielom poezji. Jest to zbiór wierszy dla każdego, kto ma w sobie choć ciut wrażliwości. Jeśli jej jednak nie ma, to po przeczytaniu tego tomiku (przeczytaniu, nie przeleceniu przez kartki) na pewno ją w sobie odnajdzie. Cena nie jest wygórowana, a w zamian dostajemy przepiękne wiersze jednej z najwspanialszych poetek, jaką kiedykolwiek wydała japońska ziemia.