Jest to wiersz poświęcony
bardzo ważnej osoby dla walki z kapitalizem i wyrównaniem szans ploretariatu. Podmiot liryczny
jest tu uwięziony z mickiewiczowskimi Dziadami. Bohater czuje ogromne osamotnienie i chce powrócić do ojczyzny, gdyż
bardzo pragnie poświęcić się sprawie swego kraju. Waryński poświęca się za cały naród - jest to nawiązanie do romantycznego prometeizmu. Ballada ta charakterystyczna jest dla
romantyzmu i średniowiecza, gdzie do rycerzy, zamków i legend dodano także gotyk. Także prostota języka jest jawnym nawiązaniem do romantyzmu.