Znajdź
×

Zarejestruj się

Użyj swojego profilu na Facebook, żeby szybciej się zarejestrować

albo

Załóż konto na Schvoong wpisując dane

Jesteś zarejestrowany? Zaloguj się!
×

Zaloguj się

Zaloguj się używając konta na Facebook

albo

Nie jesteś zarejestrowany? Zarejestruj się!
×

Zarejestruj się

Użyj swojego profilu na Facebook, żeby szybciej się zarejestrować

albo

Zaloguj się

Zaloguj się używając konta na Facebook

Niestatek I

artykułu Streszczenie   według:Aave3     Autor : Jan Andrzej Morsztyn
ª
 
Jan Andrzej Morsztyn „Niestatek I ”
Prędzej kto wiatr w wór zamknie,
prędzej i promieni Słonecznych drobne kąski wżenie do kieszeni,
Prędzej morze burzliwe groźbą uspokoi,
Prędzej zamknie w garść świat ten, tak wielki, jak stół,
Prędzej pięścią bez swojej obrazy ogniowi
Dobije, prędzej w sieci obłoki połowi,
Prędzej, płacząc nad Etną, łzami ją zaleje,
Prędzej niemy zaśpiewa, a ten, co szaleje,
Co mądrego przemówi;
prędzej stała będzie Fortuna i śmierć z śmiechów w jednym domu siędzie,
Prędzej prawdę poeta powie i sen płonny.
Prędzej słońce na nocleg skryje się w jaskini,
W więzieniu będzie pokój, ludzie na pustyni,
Prędzej nam zginie rozum i ustaną słowa,
Niźli będzie stateczną która białogłowa.

Wiersz pochodzi z tomu Lutnia(1661). To wyznanie, świadczące o świetnym opanowaniu formy poetyckiej.Kunsztowna igraszka słowna zadziwiająca oryginalnością konceptów. Monolog podmiotu lirycznego uzmysławia ogrom niestateczności czyli niewierności kobiety. Dokonuje tego przy pomocy bogactwa określeń niemożności, niemożliwości, bezradności i niemocy. Wiersz zupełnie podobny w konstrukcji do utworu O sobie. Uderza tu oryginalność w odnajdywaniu zjawisk świata, które służą wprawdzie ilustracji niemożności działania, ale samo ujawnienie tych elementów zadziwia. Trudno przecież wyobrazić sobie uwięzienie wiatrów w worze, czy wpędzenie promieni słonecznych do kieszeni, uspakajanie morza perswazją i zalanie łzami Etny (paradoksy).
Czy wariat powie coś mądrego ? Czy możliwe jest, by szczęście i nieszczęście w zgodzie zamieszkały w jednym domu? Wszystkie te paradoksalne kontrasty mają za zadanie udowodnić, że kobieta nigdy nie będzie wierna. Cały wiersz przyjmuje formę jednego zdania złożonego, gdzie człony podrzędne pozostają wobec siebie równoległe(paralelne). Ten układ z doborem rozmaitych przykładów wydaje się celowy, ma również ilustrować zmienność kobiecej natury. I tu, jak w wierszu O sobie, podmiot liryczny w szesnastu trzynastozgłoskowych (6+7) wersach przedstawia różne zjawiska świata. I tu intonacja ciągle wznosi się, ( wzmacnia ją anafora Prędzej ),by odnaleźć w końcu odpowiedź na niepokojące pytanie. Prędzej? Niż co? Ale i to rozwiązanie nie wystarcza, gdyż z tekstu wynika, że nigdy białogłowa nie będzie stateczną. Bo przecież niemożliwe, by słońce skryło się w jaskini, a w więzieniu zamieszkał pokój (personifikacje) Być może jednak niestałość kobieca jest tylko pretekstem, by zademonstrować zmienność i rozmaitość świata.
Opublikowano dnia: 23 stycznia, 2006   
Proszę oceń : 1 2 3 4 5
Tłumacz Wyślij Odnośnik Drukuj
X

.