Kordian człowiek szukający prawdy o sobie i celu w życiu, część III
Scena w Dover
Scena ta stanowi rodzaj hołdu złożonego Szekspirowi, którego twórczość Słowacki
niezwykle sobie cenił i znał w oryginale. W tejże scenie mamy również niezwykle zwięzłe i celne określenie geniuszu angielskiego dramaturga. „Szekspirze! duchu! zbudowałeś górę/ Większą od góry, którą Bóg postawił/ Boś ty ślepemu o przepaści prawił/ Z nieskończonością zbliżyłeś twór ziemi/ Wolałbym ciemną mieć na oczach chmurę/ I patrzeć na świat oczyma twymi” Scena ta kończy się czterowierszem, „Próżno myśli geniuszu świat cały pozłaca/ Na każdym szczeblu życia
rzeczywistość czeka/ Prawdziwie jam podobny do tego człowieka/ Co zbiera chwast po skałach życia – Ciężka praca!” zawierającym ogólniejszą i ważną refleksję, z której wynika, że Kordian rozróżnia już poezję i rzeczywistość życia, złudzenie i prawa rządzące ludzkim istnieniem.