Hymn Jana Kochanowskiego rozpoczyna się apostrofą (bezpośredni,
patetyczny zwrot do osoby, bóstwa upersyfikowanej idei lub przedmiotu)
skierowaną do Boga : "Czego
chcesz od nas, Panie, za Twe chojne dary?".
Autor posłużył się pytaniami retorycznymi, które stawia podmiot
liryczny. W utworze tym podmiot liryczny mówi w imieniu wielu ludzi, a
więc mamy tu doczynienia z podmiotem zbiorowym na co wskazuje forma
"nas" której poeta używa dosyć często. Bóg opisywany przez
Kochanowskiego jest wszechobecny, ogarnia całą rzeczywistość.
"Kościół Cię ogarnie, wszędy pełno Ciebie,
I w otchłaniach, i w morzu, na ziemi, na niebie."
Wszystko co istnieje, należy do Niego,
dlatego człowiek nic nie może
Mu ofiarować, jedynie, co może zrobić, to "wyznawać go wdzięcznym sercem".
Zaś w trzeciej strofie mamy poetycki obraz Stwórcy. Jest to wspaniały
architekt kosmosu.
"Tyś pan wszystkiego świata, Tyś niebo zbudował
I złotym gwiazdami ślicznieś uhaftował."
Hymn ten ściśle się wiąże z nowym, już renesansowym modelem
religijności, właściwemu epoce ujmowaniu stosunku człowieka do Boga, w
którym znacznie mniejszą rolę odgrywał Kościół. Pieśń ta jet manifestem
humanistycznej religijności - pokora wobec Boga nie jest w niej
następstwem bezkrytycznego przyjęcia strachu, lecz rozumienia swego
miejsca w świecie w rezultacie logicznej analizy rzeczywistości.
Koncepcja Boga z tego utworu daleko wychodzi poza ramy kościelnej
doktryny. Kochanowski wyraźnie zaznacza, że nie będzie angażował się we
współczesne mu spory religijne.
Jak więc widzimy, utwór Jana Kochanowskiego pt.: "Czego chcesz od nas,
Panie..." ma wiele cech charakterystycznych dla hymnu dlatego też utwór
ten można również spotkać pod drugim tytułem "Hymn do Boga".
Więcej recenzji na temat Czego chcesz od nas Panie