Zofia Siemionowna Marmieładowa, córka Marmieładowa, jest wcieleniem chrześcijańskiej dobroci i mądrości. Toczy walkę o utrzymanie
równowagi etycznej świata jak i z racjonalistyczną etyką skłaniającą człowieka do odrzucenia prawa do cierpienia. Dziewczyna uzbrojona jest w pokorę, przeciwieństwo pychy Raskolnikowa. Jest przekonana o sensie ponoszonej ofiary, cierpi bez buntu. Sonia zdaje się być świadoma swego upadku. Nie osądza nikogo i nikim nie gardzi, sama żyje w poczuciu winy wobec Boga i ludzi. Pokorą, miłością i współczuciem pomaga zbrodniarzowi odnaleźć drogę prawdy. Jako ideologiczna przeciwniczka Raskolnikowa reprezentuje etykę chrześcijańską – mówi o grzechu i przestępstwie przeciw sumieniu. Raskolnikow reprezentuje etykę racjonalistyczną, szuka błędów w rozumowaniu.