Niedaleko osady Olszyny, na rzece Młynówce, znajdowała się wyspa powstała w czasie ostatniej wiosennej powodzi. Wyspę tę odkryła czwórka przyjaciół: Marian Pietrzyk, Julek Miler, Pestka Ubyszówna i Ula Zalewska. Zbudowali szałas i położyli zamaskowaną kladkę, by było wygodniej dostać się na teren, który wkrótce stał się miejscem dramatycznych wydarzeń. Na wyspie pojawił się tytułowy obcy, kilkunastoletni chłopiec, Zenek Wójcik. Był zmęczony , głodny i miał skaleczoną stopę. Początkowo dzieci niezamierzały tolerować na wyspie intruza, ale z czasem się z nim zaprzyjażniły. Najsilniejsza więź połączyła Zenka z Ulą Zalewską, ponieważ oboje mieli podobne problemy. Oboje pochodzili z rodzin rozbitych. Ojciec Uli, doktor Zalewski, opuścił jej mamę dla innej kobiety. Mama Zenkazmarła, a ojciec alkoholik, znęcałsię nad Zenkiem. Ula spędzała wakacje z ojcem, alenie potrafiła się z nim porozumieć. Zenek postanowił odszukać swojego wujka, Antoniego Janicę, który pracował na dużych budowach. Oboje czuli się niekochani, nierozumiani, niepotrzebni, oboje bardzo przeżywają brak szczęśliwej rodziny. Dlatego tak dobrze rozumieją psa Dunaja bitego i odtrącanego od ludzi.
Pod wpływem przyjaciół Zenek odzyskuje ufność. Pozwala pomóc sobie w poszukiwaniach. Najpierw Marian udaje się do miasteczka, by dowiedzieć się czegośna temat budowy. Potem do akcji wkracza doktor Zalewski, który leczy chorą stopę Zenka, a potem przez milicję poszukuje jego wujka, którego udaje się odnaleźć. Doktor zdobywa także zaufanie córki, udaje mu się nawiązać z nią kotakt, ponieważ Ula dostrzega w nim życzliwego człowieka. |